Onthult Geertje Dircx Het Geheim van Zionsburg ?

Interview Boudewijn Reijenga

‘Een vrouw wachtend in bed’ zou misschien ten lange leste het geheim rond Zionsburg kunnen ontraadselen. Haar overleden eigenaar, Ewald Marggraff, zal dat beslist niet meer doen. Evenmin als Joris van Os en Jurriaan Maessen, de auteurs van het boek Het Geheim van Zionsburg. Zij beten de tanden stuk op het mysterie. Frontier Magazine sprak met Boudewijn Reijenga, Marggraff’s steun en toeverlaat.

Er zijn niet een paar, maar een karrenvracht vol raadselen rondom het overlijden van Wilhelmus Fredericus Ewaldus (roepnaam Ewald) Marggraff (9 juni 1923 – 7 december 2003) en de omstandigheden waaronder dat plaatsvond. De officiële lezing van brandweer en politie luidt: landgoed Zionsburg brandde op 7 december 2003 tot de grond toe af door een vermoedelijk defecte oliekachel.

Kom daar niet mee aan bij de schrijvers Van Os en Maessen, want die branden je af. Onvermoeibaar gingen zij op zoek naar de aanleiding van de brand, een onderzoek dat leidde tot een gang langs de Oranjes, intriges rond een Duitse ridderorde en, hoe kan het ook anders, een slepen met de Heilige Graal.

Het resultaat van hun queeste laat zich verorberen als een smakelijk historische sage, rijkelijk overgoten met mysteriesaus. Op de cover van het boek Het Geheim van Zionsburg staat te lezen: ‘Zionsburg is de spil in een wereldomspannende intrige, waarbij grote kopstukken uit de geschiedenis (zoals Willem van Oranje, fv) betrokken zijn. Uit het onderzoek van de auteurs komt naar voren dat hedendaagse internationale samenzweringen hun wortels hebben in een eeuwenoude Teutoonse (Duitse) expansiedrift en eropuit zijn de macht in handen te houden van een handjevol uitverkorenen.’

In het boek passeren Zwanenbroeders, Jeroen Bosch, maar ook de fameuze Bilderberg Conferentie en onze Oranjes de revue. Het lijkt een omvangrijk complot waar Van Os en Maessen maar liefst 493 bladzijden voor nodig hebben om het op te tekenen.

Docent geschiedenis Boudewijn Reijenga (35) kwam niet verder dan bladzijde 24, daar waar de auteurs hem omschrijven als tuinman en duvelstoejager. ‘Ik schrok me rot. Duvelstoejager. Alsof Ewald zich had ingelaten met de duivel. Het woordenboek bracht opheldering, het boek zelf niet.’ Hij doelt dan op de diepgang van het werk, dat overigens werd opgedragen aan de serveersters van Café Roels in Den Bosch. ‘Het boek gaat mij te ver.’

Bijna vijfhonderd pagina’s historische feiten, interpretaties, veronderstellingen en kruisverbanden. Het is na het verschijnen van Dan Brown’s Da Vinci Code een genre waar lezers van smullen. En eerlijk is eerlijk, de multimiljonair en grootgrondbezitter wàs een markant figuur. De bewoner van landgoed Zionsburg was bekend en verguisd in Vught en haar wijde omgeving.

Toeval bestaat niet
De eigenzinnige eigenaar van Zionsburg kwam op de bewuste zondagochtend in december van 2003 om het leven in een zee van vlammen. Een toevallige passant waarschuwde om 08.23 uur het alarmnummer. Citaat uit Het Geheim van Zionsburg: ‘(…) De benedenverdieping stond in brand. Uit het dak stegen hagelwitte rookwolken op (…).’

Deze versie wordt door Reijenga fel bestreden. Daarbij lijkt hij te worden gesteund door de opnames van de brand. Niet de benedenverdieping staat als eerste in brand, maar de zolder en bovenverdieping, zoals op foto’s van de brand te zien is. Reijenga kan nog steeds kwaad worden over het optreden van de brandweer: ‘Het leek alsof ze daar met twee lullige tuinslangen stonden te blussen. Tussendoor werd gezellig koffie gedronken.’

In de eerste fase van de brand is er op de begane grond geen vuur te zien. Vandaar dat Reijenga niet snapt dat een van de aanwezigen bij de brand, in het bezit van de sleutels van Zionsburg, nul op z’n rekest kreeg van de brandweer. ‘Hij bood de voordeursleutel aan, maar kreeg te horen dat Ewald niet thuis zou zijn. ‘Hij zit in Monaco, zei de politie.’


Ewald Marggraff reed jaarlijks met koffers vol geld naar Monaco

‘Nou vraag ik je. Sinds 1996 was Ewald niet meer in het vorstendom geweest. Zijn Monegaskische paspoort was zelfs verlopen. Ook de man met de sleutels wist dat. En bovendien was Ewald de dag tevoren nog naar een crematie en een diner geweest. Met diezelfde man. Hij bracht Ewald de avond voorafgaande de brand persoonlijk thuis.’

Nadat de brand was geblust, bleek Marggraff achter de voordeur te liggen. Overleden. Zijn onafscheidelijke hond Fokkie vond men later terug in de keuken. Reijenga: ‘Vreemd hoor, want Ewald en zijn fox terriër waren onafscheidelijk.’

Politie en brandweer hebben de schijn tegen. Ook het ingrijpen na het brandalarm verdient qua snelheid en inzet geen schoonheidsprijs. De officiële versie dat de brand zou zijn ontstaan door een defecte oliekachel in de bibliotheek ontkent Reijenga met klem. ‘Die kachel werkte al jaren niet meer. Wel zijn er twee duidelijke brandhaarden te zien in de bibliotheek. Daar is het pikzwart, maar juist niet bij de schouw waar de kachel stond. Ook vind ik het vreemd dat de overheid enkele dagen na de brand ineens wèl heel voortvarend te werk ging. Zionsburg werd met bulldozers totaal geruimd. Elk nog overgebleven bewijs was daarmee verdwenen.’

Van Os en Maessen, voormalig programmamakers bij de lokale omroep Boschtion, gaan zoals gezegd verder terug dan enkele dagen. De brand op Zionsburg zagen zij als uitstekende aanleiding om de hele West-Europese historie, met name de Teutoons/Duitse geschiedenis, uit de doeken te doen.

Middels schrijven en schrappen komen de auteurs tot de conclusie dat het landgoed Zionsburg wel een geheim moet herbergen. Want: toeval bestaat niet.

Wat is de schat?
De Duitse Orde ofwel de Teutoonse ridders-met-het-zwarte-kruis, deed in de middeleeuwen meer aan handel dan aan kruistochten. Het bevrijden van het Heilige Land en kerstening stonden veel lager op de agenda dan het voeren van handel en het annexeren van land. Hun zucht naar geld en grond, evenals het vasthouden aan de Germaanse wortels, trokken Van Os en Maessen moeiteloos door naar de Nazi’s.

Na de vernietiging van de Tempeliers beschrijven de auteurs de hypothese dat hun schat, misschien wel de graal, in handen viel van de Deutschritters. Vanwege roerige tijden zou deze ‘schat’ in Vught belanden. ‘(…) Later wordt die plek Zionsburg (…).’

De schat krijgt in het boek Het Geheim van Zionsburg nergens écht handen en voeten. Het zouden de Duitse Orde-archieven zelf kunnen zijn, of de archieven met daarin de verblijfplaats van de schat, of een ander mysterie zoals de graal.

Volgens Reijenga is het allemaal veel minder spannend. ‘Ewald was een man met macht en een aanzienlijk fortuin. Dat wist niet alleen ik, maar iedereen in Vught en omstreken. Hij had makkelijk recht kunnen doen gelden op een notering in de Quote 500.’

De uitspraak He who needs nothing can be trusted with everything geldt maar voor weinig mensen als er grond, geld, bezit en macht te vergaren zijn. In elk geval niet voor gemeente en overheid, aldus Ewald Marggraff. Hij lag bijna zijn hele leven overhoop met hen.

‘Sinds jaar en dag hadden zij het gemunt op het land van de grootgrondbezitter.’ Reijenga doelt dan onder meer op een verhaal dat kort na de oorlog speelde toen Ewald’s vader Lodewijk geïnterneerd was. ‘De gemeente benaderde Ewald om grond te kopen voor enkele guldens per vierkante meter. Bespottelijk natuurlijk. Ook voor die tijd. Tevens werden Marggraff’s huizen aan prominenten toegewezen, zoals landgoed Elzenburg aan prof. mr. Rutten, rechter te ‘s-Hertogenbosch. Maar Ewald mieterde hem er later persoonlijk uit.’


Een brand zou alle bewijs in een keer kunnen vernietigen

De lokale overheid bleef ook later kien op het onteigenen en verwerven van grond en landerijen, maar Ewald gaf nooit thuis bij soortgelijke verzoeken. Reijenga: ‘Ewald had in mijn ogen niet altijd ongelijk. En bijna niemand kent een andere kant van Ewald, bijvoorbeeld dat Zionsburg (gebruikt als Nazi hoofdkwartier) en de Vughtse Lambertustoren (gebruikt als uitkijktoren door de Nazi’s) gespaard zijn gebleven voor vernietiging. De Duitsers wilden alle sporen uitwissen, maar omdat Lodewijk omstreeks 1944 hen een afkoopsom betaalde, bleven de gebouwen gespaard.’

Reijenga haalt ook een ander akkefietje aan waardoor de familie boos was op de gemeente. ‘Ondanks toezeggingen aan Lodewijk Marggraff, dat bij schenking van de grond rond de Lambertustoren deze groenvoorziening zou blijven, legde de gemeente daar binnen de kortste keren parkeerplaatsen aan. ‘En dan had je aan de Marggraffs een slechte.’

Ewald en krakers was ook water en vuur. De excentrieke kluizenaar die indertijd zijn zusters uitkocht voor enkele tonnen, bezat alleen al in Midden- en West-Brabant 700 hectare grond. Daarnaast had hij circa 80 landgoederen, boerderijen en huizen. De panden die niet waren bewoond, werden herhaaldelijk gekraakt. (Zie ook Kleintje Muurkrant, http://www.stelling.nl.) Het pand Vughterstraat 224 in Den Bosch bijvoorbeeld, in de volksmond Marggraff genoemd, was herhaaldelijk het doelwit van krakers. Iets wat Ewald niet over zijn kant liet gaan. ‘Hij stuurde dan een knokploeg om zo’n pand te ontzetten.’

Polaroid camera
Daarover zegt Reijenga ook: ‘Ewald had wel een punt. Leeg staande objecten gingen vaak razendsnel achteruit door vernielingen. Ruiten werden ingegooid, dakgoten gesloopt vanwege het zink en de bewoners stookten soms het aanwezige parket op ter verwarming.’

Een man met de statuur, het geld en de bezittingen van Ewald Marggraff blijkt buiten problemen met (lokale) overheid en krakers ook mensen te hebben aangetrokken van twijfelachtig allooi. Toen steun en toeverlaat Reijenga tijdelijk wegviel wegens de gevolgen van bedreigingen, werd zijn plaats al ras ingenomen door een voormalige vriend van hem. Een vriend die hem bij Ewald in een zodanig kwaad daglicht stelde, dat hij na zijn herstel niet meer terug hoefde te komen.

‘Althans, ik werd vanaf dat moment afgepoeierd en van Ewald weggehouden. Mijn bezoek strandde telkens weer op het bordes van Zionsburg. Ewald kreeg ik zelfs niet meer aan de telefoon. Die vriend nam de telefoon op, iets wat ik nooit mocht.’

Dat was tevens de periode dat de mensen rond Ewald, die hem voor miljoenen euro’s schilderijen hadden verkocht, angstig werden voor ontdekking. Reijenga: ‘Daar zaten namelijk Rembrandts tussen waarvan ik kon aantonen dat ze elders in musea hingen. Ewald deed daar altijd sussend over. Fraude kwam niet in hem op. In alle opzichten was hij erg materialistisch en altijd bezig met het beleggen van zijn geld.’

Ewald maakte van zijn meest waardevolle schilderijen, maar in de ogen van Reijenga niet meer dan reproducties van Oost-Europese makelij, een polaroid foto die hij in zijn kelderkluis bewaarde. De zogenaamd duurste aankopen kregen geen prominente plaats in het huis, maar ook een plekje in de kelder onder de salon. ‘Dat was volgens Ewald het meest veilig als er brand zou uitbreken.’

Zoeken Van Os en Maessen nog steeds naar (de plek van) het geheim, zonder hard te kunnen maken wàt het geheim precies is, daar beweert Reijenga dat de waarheid veel platvloerser is. Want hoewel de familie Marggraff na de Tweede Wereldoorlog uit de Zwanenbroeders is gezet (een Bilderberg-achtig genootschap waar ook koningin Beatrix en prins Willem-Alexander lid van zijn), lijkt ook de verstoting door de machtigen der aarde uit deze club geen alibi voor brand noch onthulling van enig complot.

Zelfs de onderaardse gang tussen Zionsburg en de Vughtse Lambertustoren biedt geen aanknopingspunt voor de ontrafeling van welk geheim dan ook. De gang was na WO II dichtgestort vanwege zijn mufheid, aldus Reijenga, en sinds de plunderingen door roofridders niet meer gebruikt.

Voor meer onderzoek naar Marggraff en de brand is Reijenga meermalen benaderd door journalisten, de lokale omroep en de makers van Het Zesde Zintuig. De lokale omroep werkt momenteel aan een documentaire onder het uitdrukkelijke verzoek van Reijenga dat het geen sensatieverhaal wordt. ‘Ik wil een objectief verslag.’

Het Zesde Zintuig
Met het boek Het Geheim van Zionsburg heeft men historisch gezien een mooi verhaal in handen, vindt ook Reijenga. ‘Toch vind ik het overdreven om tot de conclusie te komen dat het uiteindelijk zou eindigen in een brand. Je hoeft niet helemaal terug te gaan naar Jeruzalem en haar kruisvaarders. Je hoeft alleen maar de laatste jaren te reconstrueren om te weten hoe het zit.’

Bij die reconstructie hoopt Reijenga dat Het Zesde Zintuig tijdens opnames voor het komende televisie seizoen de waarheid een dienst zal bewijzen. ‘Ik ga waarschijnlijk met helderziende mediums terug naar de plek des onheils. Terug naar Zionsburg en horen wat daar in de laatste uren is gebeurd. Misschien dat zij opheldering kunnen geven over het hoe, wat en waarom. Sommige helderzienden zijn heel goed, kunnen misschien wel met namen komen. Ik ben benieuwd naar wat er werkelijk is gebeurd.’

Het geheim van Zionsburg zoals Reijenga dat ziet, is dat Ewald Marggraff voor ongeveer 15 miljoen euro aan schilderijen kocht, waaronder vervalste Rembrandts. ‘Toen Ewald aan het fotograferen was met z’n Polaroid camera, heb ik hem voorgesteld om een aantal schilderijen bij mij thuis te fotograferen. Met mijn webcam heb ik opnames gemaakt en daarna de schilderijen weer terug gebracht. Op een na.’

Dat schilderij, zo omschrijft Reijenga, zou wel eens het ontbrekende puzzelstukje kunnen zijn en het motief van de brand op Zionsburg. ‘Ik vermoed dat mensen angstig werden dat het geheim zou uitlekken. Ook de zusters Corrie (1921) en Louise (1919)spraken hun zorg uit naar hun broer. En dan bedoel ik dat de oude meesters van Ewald falsificaties waren. Een brand zou alle bewijs in een keer kunnen vernietigen. Alle sporen kunnen uitwissen. Ik had het vermoeden dat het een keer fout zou aflopen.’

Gek genoeg werden er na de brand geen restanten van schilderijen in de kelder noch polaroid opnames in de kluis gevonden. Ook het traceren van Ewald’s geldstromen naar Monaco, Luxemburg, Zwitserland en de Caymaneilanden kwam niet echt op gang.

‘Ewald’s fiscalist, die tevens de fiscalist van de Marggraff stichting is, maakte mij voor leugenaar uit toen ik vertelde over grote buitenlandse tegoeden. Maar inmiddels zijn er al drie buitenlandse rekeningen gevonden.’

‘Hoe ik dat wist van die tegoeden? Omdat Ewald jaarlijks met enkele rode lederen koffertjes vol duizendjes naar Monaco reed. Inkomsten uit huur en pacht. En omdat ik altijd Ewald’s post verbrandde, kan ik mij nog goed herinneren dat daar buitenlandse vermogensafschriften van obligaties en aandelen bij zaten met rente van bijna 5 miljoen dollar.’

Als de dag van gisteren herinnert Reijenga zich ook dat hij wel eens mee ging naar Ewald’s huisbankier Theodoor Gilissen in Amsterdam. ‘Ik moest me dan netjes kleden en in vijfsterren Hotel de l’Europe wachten totdat Ewald klaar was. Dan had hij weer enkele tonnen cash opgenomen voor een stel schilderijen.’

En als hij dan tegen Ewald begon of ze wel echt waren, zei hij: ‘Ze hangen misschien ook elders, maar ik heb de echte.’ Een van die Rembrandts, A Woman Waiting in Bed, Rembrandt’s voormalige huishoudster Geertje Dircx, hangt tot op de dag van vandaag in de National Gallery of Scotland in Edinburgh. Maar Ewald’s exemplaar is tijdens de brand niet ‘verloren’ gegaan. Het meesterwerk werd na een webcam-sessie door Reijenga opgeslagen bij een kennis. Uit voorzorg.

Reijenga: ‘Een half jaar geleden zag ik die bewuste ex-vriend met een digitale camera voor de deur van een Bossche antiquair. Trillend over heel mijn lijf reed ik later terug om in de winkel te vragen: wat liet die jongen zien? Allemaal schilderijen, zei de man. Hij bood ze te koop aan, maar volgens mij zijn ze allemaal nep.’

Bronnen:
http://ewaldmarggraff.expertpagina.nl/.
• Het geheim van Zionsburg. De Heilige Graal, de Oranjes en de intrige achter een duistere ridderorde, Joris van Os en Jurriaan Maessen, Tirion uitgevers, 2007.

Dit artikel verscheen eerder in Frontier Magazine 14.5, 2008.

About these ads

Over Frans

Hypnotherapist, journalist and runner Frans Vermeulen took his first spiritual footsteps in Australia with deep trance channel Margaret McElroy from the Australian Institute of Metaphysics. Thereafter he focused as a writer on spiritual topics. Frans has interviewed some of today’s leading spiritual teachers, including Rananda, John de Ruiter, Drunvalo Melchizedek, Robbert van den Broeke, Caroline Myss, Ton van der Kroon, William Whitecloud, dr. Sha, Robbert Moss, Olof Smit, Patricia Cori, Robert Tenzin Thurman, Eric Pearl and Gary Renard. His greatest love is what he regards as “the pure non-duality of A Course in Miracles.”
Dit bericht werd geplaatst in Boeken, Frontier Magazine, Interviews en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

31 reacties op Onthult Geertje Dircx Het Geheim van Zionsburg ?

  1. Marjolein Edens zegt:

    Naar mijn weten is de heer Reijenga absoluut geen docent geschiedenis. Heeft de journalist hem op zijn woord geloofd?

  2. Ik beoefen inderdaad niet het vak van docent. Ik heb echter wel de Fontysopleiding in Tilburg gevolgd en wel geschiedenis. Ik heb daarvan 1,5 jaar stage gelopen en dus les gegeven, en werk nu in de ICT. Na overleg met de auteur is er geschiedenis docent komen te staan. U zult wel een bekende zijn van de fiscalist die verdeeldheid wil zaaien en mij ongeloofwaardig wil laten overkomen. De auteur en ik weten wel beter !!

  3. Tim zegt:

    “Het meesterwerk werd na een webcam-sessie door Reijenga opgeslagen bij een kennis. Uit voorzorg.
    Reijenga: ‘Een half jaar geleden zag ik die bewuste ex-vriend met een digitale camera voor de deur van een Bossche antiquair.”

    Spullen van derden elders onderbrengen, is dat destijds met toestemming van de eigenaar gebeurd?
    Maar wat me meer bevreemd: spullen van derden die door U (dus onder Uw verantwoordelijkheid vallen) uit voorzorg elders zijn ondergebracht, niet terugvorderen en niet aan de rechtmatige eigenaar overhandigen; de erven Marggraff.
    Dat lijkt me wenselijk, zeker als dit stuk, wat de titel van het artikel suggereert, de raadselen rond de dood van E. Marggraff zou kunnen ophelderen.
    Vreemd.
    Vreemd ook dat U wel “uit voorzorg” stukken elders opslaat, maar naderhand niet de moeite neemt deze ex-vriend er aan te herinneren dat hij onrechtmatig andermans eigendom achterhoudt.
    Dit artikel is dus eerder een nieuw rookgordijn, dan dat het helderheid verschaft in deze zaak.

  4. boudewijn zegt:

    Beste Tim, de erven willen geen enkele publiciteit. De oudste zus wil totaal geen heronderzoek. Als er iemand is die de zaak wil uitzioeken kan hij direct de vervalsing krijgen van mij. Maar aangezien ik de werkwijze van de politie ken en u blijkbaar niet, is er met dit bewijsstuk nog niets gedaan. Ewald wist het niet meer van het schilderij omdat hij er enkele honderden had. Als jij iemand kent die de zaak wil uitzoeken graag, ik bleek de enige de afgelopen jaren die heropening van de zaak eiste…….

  5. Robin Broeren zegt:

    Wat ik niet snap is dat iedereen Boudewijn nu in zijn vaarwater wil gaan zitten. Ben blij dat er überhaupt nog wat over is van alle kostbaarheden die verloren zijn gegaan door de brand.

    Laat men zich storten op degene die dit op zijn geweten heeft en de zaak heropenen.

    Ik hoop alleen nu dat Ewald er niet meer is, zijn eigendommen niet in handen van de overheid en de gemeente vallen waar hij zo’n hekel aan had.

  6. Ensenata zegt:

    Het was een eng huis.. Ben na die brand daar nog geweest, heb een reusachtige ‘Baphomet’ gezien die later verdwenen was. (Zelfde als wat in het boek staat…)

    En heb daar nog wat ‘souvenirs’ meegenomen, wat potjes en vaasjes. Die allemaal op onverklaarbare wijze kapot gegaan zijn, één zo’n vaas is zelfs gewoon kapotgesprongen..

    Was Marrgraff ook vrienden met Aleister Crowley toevallig?

  7. Het blijft spannend rond Zionsburg en de laatste bewoner ervan. Ben er een paar keer geweest en vond een bezoek indrukwekkend. O.a. kwam ik er om de huur te betalen van het boerderijtje aan de Wertsteeg/Berlicum, wat later overigens een vervallen geheel werd. Heb daarvan nog wel prachtige foto’s die ik als een mooie herinnering daaraan bewaar en die de muur in mijn studeerkamer nu sieren. En mocht iemand interesse hebben dan hoor ik het wel. Ook de boerderij in Liempde, die destijds leeg stond, is mij bekend en ik weet nog de vraagprijs daarvan.

  8. Vervolg: ben steeds van plan om nogeens langs Zionsburg te gaan maar daarbij afhankelijk van het openbaar vervoer en de onwetenheid of je uberhaupt nog in de buurt daravan kunt komen, maar wie weet kan iemand mij dat vertellen.

  9. J.P. Bouman zegt:

    Helaas nog geen reactie vernomen op mijn vorige e-mail, jammer, jammer.

  10. J.P. Bouman/Amsterdam zegt:

    Gisteren, met de trein, bezocht ik Vught en liep ik rond het terrein van Zionsburg. Helaas, helaas kwam ik niet verder dan de toegangspoort. Later op de dag wist ik wel, via een bekend antiquariaat in Den Bosch, een prachtige oude prent van Zionsburg te bemachtigen. Zodat het toch een zinvolle dag was en deze prent hangt nu hier in Amsterdam aan de muur.
    Wanneer weet iemand meer nieuws over Zionsburg, en ik houd mij daarvoor aanbevolen.

  11. Erwin Huijberts zegt:

    Zionsburg (+ parva domus) en haar bewoners hebben mij van jongs af aan geïnteresseerd; met name Ewald Marggraff.
    En toch blijft het me bezighouden; die fatale brand.

    Ik kan maar 1 verklaring bedenken wat betreft de mysterieuze brand en het overlijden van Ewald: ……. en dat is roofmoord. Niet de benedenverdieping stond in brand in de vroege ochtend van 7 december 2003, maar de bovenverdieping (zie diverse foto’s).

    Ik vermoed dat Fokkie (zijn verblijfplaats) in de keuken vermoord is, zodat waarschuwen van zijn baasje uit bleef. Ewald in zijn slaap overmeesterd is c.q het zwijgen opgelegd is (o.i.d.). Vervolgens zijn (in alle rust en tijd) alle kostbare bezittingen geroofd. Om de roofmoord te verdoezelen is het slaapvertrek waar Ewald zich in bevond in brand gestoken om eventuele inbraak/roof-sporen te wissen. Ewald is waarschijnlijk door brand en rook bij bewustzijn gekomen en heeft een poging ondernomen hieraan te ontsnappen. De vluchtroute naar de voordeur is logisch, de afstand te groot en hulp te laat. Blijkbaar heeft hij het dan ook net niet gered en is vervolgens gestikt door de giftige rook. Ewald is levenloos achter de voordeur gevonden ?
    De doofpot zit inmiddels tot de rand toe vol, maar ………. het zou fijn zijn als er opnieuw onderzoek gedaan zou worden naar de oorzaak van de brand en tevens het overlijden van Ewald Marggraff.
    Maar het zal ook geweldig zijn als Zionsburg in ere wordt hersteld !.

    Of ik dit alles nog zal mee maken ?
    Ooit komt de waarheid boven tafel. Ewald Marggraff r.i.p.

  12. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    ‘t Ja en daar ben ik het nu eens roerend mee eens want het blijft een zeer merkwaardige gang van zaken dit alles. Enige tijd geleden bezocht in Vught en dus Zionsburg, en het is droevig hoe het geheel er nu bijstaat en zowel de burgemeester van Vucht als “de beheerder van het vermogen” kunnen mij geen antwoord geven over wat er nu verder te gebeuren staat qua mogelijk herstel van Zionsburg. Vooralsnog ben ik er overigens voorstander van dat mr. Maggraff alsnog de eer krijgt die hij verdient en dat er dus een gedegen onderzoek komt naar wat er zich hier allemaal heeft afgespeeld rond de brand, het optreden van de brandweer en wat al niet meer. Mevrouw Hanja May-Weggen heeft destijds de zaak voor een tweede keer aangekaard en wat is er eigenlijk uit dat onderzoek naar voren gekomen?

  13. André zegt:

    boudewijn reijenga
    9 september, 2008 om 7:00 am
    0 0 Rate This
    Ik beoefen inderdaad niet het vak van docent. Ik heb echter wel de Fontysopleiding in Tilburg gevolgd en wel geschiedenis. Ik heb daarvan 1,5 jaar stage gelopen en dus les gegeven, en werk nu in de ICT. Na overleg met de auteur is er geschiedenis docent komen te staan. U zult wel een bekende zijn van de fiscalist die verdeeldheid wil zaaien en mij ongeloofwaardig wil laten overkomen. De auteur en ik weten wel beter !!

    U bent gemakshalve vergeten te melden dat u van die opleiding verwijderd bent wegens……..(laten we dat hier maar niet vermelden)

  14. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Mensen wat moet ik hier mee en laten we het liever hebben over waar het hier echt om gaat.

  15. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Beste Mensen en nu we dit gehad hebben, wie weet het laatste nieuws over een mogelijk herstel van Zionsburg.? Overigens zag ik recentelijk dat het herstel van het koetshuis, waarvan alsmaar sprake is, niet erg van de grond komt.

  16. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    En is inmiddels nu iedereen in slaap gevallen en zie mijn reactie die nogmaals hieronder staat.
    Beste Mensen en nu we dit gehad hebben, wie weet het laatste nieuws over een mogelijk herstel van Zionsburg.? Overigens zag ik recentelijk dat het herstel van het koetshuis, waarvan alsmaar sprake is, niet erg van de grond komt.

  17. Tim zegt:

    Die verbouwing van het koetshuis is gestart, het hele terrein wordt onder handen genomen, zo lijkt het. Bomen gekapt/gesnoeid, alles wordt wat opener. Ik hoop dat het hoofdgebouw zelf ook nog ooit aan de beurt komt, het staat er nog net zo droevig bij als de laatste jaren.

  18. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    En wat een toeval allemaal: gisteren stuurde ik een uitvoerige brief naar de beheerder van de nalatenschap van mr. Marggraff, die zich m.i. nogal merkwaardig opstelt, over hoe het toch staat met het geheel. Waar is b.v. een jaarverslag/finc. verantwoording over de nalatenschap. En waarom duurt alles zo lang. Natuurlijk nog geen reactie en wie wil de reactie die t.z.t. wrs. komt weten? Spannend allemaal dit!

  19. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Beste TIM, en degene die meereageert, wie ben je toch man en kunnen we kennismaken omdat we samen hetzelfde onderwerp hebben. Ik hoor het graag van je.

  20. Tim zegt:

    Er wordt momenteel druk gebouwd aan het koetshuis. Er is een nieuwe poort geplaatst (voor de bouwvakkers en hoveniers denk ik) en er wordt enorm gesnoeid. Je kun nu overal ver het park in kijken omdat er veel bomen weg zijn. Ik zou graag het terrein eens opfietsen als ze bezig zijn, maar de poort is altijd dicht.

  21. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Hallo, aan het hek hangt een bord van een beveiligingsbedrijf daar uit de buurt en waarom daarmee niet gebeld en je vraag gesteld? Laat je het weten wat de afloop is, want ‘tja samen gaan lijkt me te gek want ook ik ben zeer benieuwd. Oke?
    Je bent wel eens om het hele terein heengelopen? Het duurt even, maar dan zie je ook wat.

  22. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Egelantiersgracht 458,
    1015 RR Amsterdam.
    Aan:
    – Directeur Marrobel B.V.,
    – Veemarktkade 8/5222 AE ’s-Hertogenbosch,
    – Voorz. De heer SIX,
    – St. Marggraff,
    – P.a. Klingelaan 7/2244 AM Wassenaar.

    24/03/2014: Merkwaardig dit alles en mogelijk is het nu tijd voor een kritisch artikel in een krant, met als titel: “Waarom doet de heer Six zo moeilijk over het vermogen van de overleden heer Marggraff”. “Valt er soms iets te verbergen?”. Misschien wordt de heer Six dan wakker.

    24/02/2014: EN TOEN WERD HET ERG STIL EN VOLGDE ER GEEN ENKELE REACTIE EN HOE KOMT DAT TOCH?

    Amsterdam,
    3 februari 2014,

    Geachte Allen!
    In het kader van een herstel van Huize Zionsburg in Vught, middels de nalatenschap van mr. Marggraff, tracht ik sinds enige tijd te achterhalen wat de vorderingen zijn op dat gebied. En dan stuit ik op merkwaardigheden, zoals daar zijn.
    – Diverse brieven gericht aan de voorzitter van de St. Marggraff, worden eenvoudigweg niet beantwoord.
    – Gezien de aard van het vermogen waar het hier om gaat, en de voorwaarden die daarbij worden gesteld, dienen de jaarstukken gedeponeerd te worden bij de Kamer van Koophandel. Hetgeen niet is gebeurd.
    – Plotsklaps komt er dan een brief van Marrobel B.V., en gaat het niet om Huize Zionsburg, maar om diverse daarbij behorende landgoederen. Uiteraard is het van groot belang dat de nagelaten landgoederen goed worden beheerd. Maar ten aanzien van een mogelijk herstel van Huize Zionsburg, en wat er met de tegoeden gebeurt die daarvoor bestemd zijn, daarover laat de voorzitter van de Stichting zich niet uit.
    – Inmiddels bezocht ik diverse keren Vught en de Taalstraat, en heb ik kunnen constateren dat er nauwelijks enige activiteit op het terrein rond Huize Zionsburg plaatsvindt. En dat na al die jaren! Dat de bouwval die er nu staat goed wordt bewaakt, prima, maar dat kan natuurlijk nooit de bedoeling van het geheel zijn, en is tevens duidelijk in strijd met de laatste wil van mr. Marggraff.
    In die zin gelieve u deze brief dan ook als KLACHT te beschouwen en gelieve u daar waar nodig de nodige stappen te ondernemen en mij daarvan op de hoogte te stellen,

    Hoogachtend,

    Dhr. J.P. Bouman.

  23. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    De aanhouder wint zullen we maar zeggen en binnenkort breng ik mede op verzoek, een bezoek aan ZIONSBURG in Vught. Wordt vervolgd.

  24. Martijn zegt:

    Het terrein Zionsburg spreekt ook mij aan. Heb het idee dat er veel te zien is.

  25. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Ik geloof graag dat daar heel veel te zien moet zijn, maar helaas de mogelijkheden om daar gebruik van te maken zijn zeer beperkt zo is inmiddels mijn ervaring.

  26. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Hoe staat het inmiddels met het Koetshuis? Dat zou worden opgeknapt met daarin een nieuwe bewoner/toezichthouder voor het terrein, maar niemand weet hoe het er nu voorstaat en er valt niets te zien vanaf het toegangshek.

  27. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Misschien zijn er nieuwe ontwikkelingen en van wie krijg ik dat te horen?

  28. Tim zegt:

    Niks. Zelfs de verbouwing van het koetshuis lijkt stil te liggen.

  29. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    En de meneer met wie ik een afspraak had voor een rondleiding op het terrein, maakte een afspraak met mij, belde die af en beloofde terug te bellen en liet daarna niets meer van zich horen. Dus ik stuurde weer een brief, en…..geen reactie! De Sticht Beheer in Wassenaar reageert nooit tenzij je daarheen, geprobeerd, een brief stuurt zonder postzegel en dan sturen ze de extra te betalen portokaart terug. Dus ze bestaan wel!

  30. Jan-Pieter Bouman/Amsterdam zegt:

    Volgens mij heeft iemand nu enorm veel plezier en dat is Ewald Marggraff in zijn graf. Die wist waarschijnlijk al vooraf hoe dit zou gaan.

  31. Jan-Pieter Bouman zegt:

    En toen werd het heel stil en Ewald Marggraff sliep in alle rust verder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s