Je ziet wat je wilt zien

Laatst was ik in Almere voor een interview. Ik werd opgehaald van het treinstation en de vrouw die dat deed vroeg schoorvoetend of haar zoons bij het gesprek aanwezig mochten zijn. Een échte journalist die hun vader en moeder kwam interviewen! Daar wilden ze wel bij zijn.

De moeder vertelde dat zij de nieuwsgierigheid van haar kinderen zoveel mogelijk stimuleert. Ze vraagt hen niets voor zoete koek te slikken. Dat is natuurlijk een geweldige opvoeding want een nieuwsgierige geest is een vreugde voor altijd.

Elf en dertien waren ze. Stoere jongens. Lief en weetgraag. Maar al ras ook een beetje teleurgesteld. In hun fantasie hadden ze het waarschijnlijk van tevoren allemaal fantastisch neergezet, maar de werkelijkheid was net even anders. Na zo’n vijftien minuten verlieten ze stilletjes de kamer.

Wat mijzelf betreft was het interview allesbehalve teleurstellend. Het echtpaar dat ik sprak heeft een praktijk voor biofysische geneeskunde. Zij werken vanuit de holistische gedachte dat lichaam en geest één zijn. Dus hoe beter jouw lichaam en geest in balans zijn, hoe beter jij je voelt.

Als ik mezelf heel, heel ik anderen

Invloeden van buitenaf lijken ons sterk te kunnen beïnvloeden. Denk aan emoties van anderen, straling, voedingsmiddelen, CO2-uitstoot enzovoort. Ze gaven het voorbeeld van een kind met ADHD. ‘Toen wij de moeder hadden behandeld, verdwenen de ADHD-achtige karakteristieken bij het kind.’ Schokkend vond ik het om dat te horen. Het doet mij realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn omgeving. En dat als ik mezelf heel, mijn omgeving meedoet.

Van de week hoorde ik een verhaal van een vrouw die in de kinderopvang werkt. Een echte ervaringsdeskundige. Zij vertelde mij over een moeder die haar kind voor het eerst bij de opvang bracht en enorm veel moeite had om te wennen. Niet het kind, maar de moeder. Maar dan zie je hoe geraffineerd wij mensen zijn, want de moeder projecteerde dat op haar kind. ‘Zij heeft zo’n moeite om te wennen.’ En gezien de hoge gevoeligheid van de hedendaagse kinderen, pakte het kind dit natuurlijk op en speelde zij dit uit.

Soms is er een ‘schok’ voor nodig om tot het inzicht te komen dat ik degene ben die verantwoordelijk is voor mijn gedachten en dus voor mijn omgeving. Dat is het idee dat mijn omgeving de projectie is van mijn gedachten. Neem een willekeurige vriend of vriendin en vraag tien anderen hem of haar te beschrijven. Geheid dat je tien verschillende beschrijvingen krijgt.

Hoe is dat nu mogelijk vraag jij je misschien af. Dat komt om dat iedere waarnemer zijn eigen werkelijkheid creëert. Met andere woorden: je ziet wat je wilt zien. En dat is ook het goede nieuws, hoewel het voor sommigen eerst even slikken is. ‘Doe ik dat dan allemaal zelf? Ben ik verantwoordelijk voor hoe ik hem of haar zie?’ Ja. En dat betekent ook dat de wereld ‘maakbaar’ is. Zet haar met liefde naar je eigen hand.

Dit artikel verscheen eerder in Educare 2/2011.

About these ads

0 Responses to “Je ziet wat je wilt zien”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Categorieën

  • 209,038 hits

Archief

Regelmatig verschijnen op dit blog artikelen over onderwerpen die mijn persoonlijke interesse hebben. Het is een verslag van het pad langs de ervaringen van persoonlijke groei.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 46 andere volgers

%d bloggers like this: