‘Een verzamelpuntlocatie liegt nooit’

Nieuw baanbrekend boek

In maart 2011 geeft Frontier Publishing een nieuw boek uit: Het Verzamelpunt, The Catalyst of Power van Jon Whale. Als onafhankelijk wetenschapper en onderzoeker stelde Whale zijn baanbrekende ervaringen in 1996 te boek. Hermen Grondijs kreeg het boek in 2001 in handen, ging bij Whale in de leer en inmiddels komen zijn cliënten zelfs uit Roemenië, Oezbekistan, China en Japan.

Hermen en Ester Grondijs zijn sinds 2001 actief als therapeut en werken met hun praktijk voor biofysische geneeskunde[1] Healthy Balance vanuit de holistische gedachte dat lichaam en geest één zijn. Er moet volgens hen een gezonde balans zijn tussen die twee, vandaar ook de naam van hun bedrijf. Hermen: “Hoe beter de balans, hoe beter men zich voelt. Wij maken dagelijks mee dat een toenemend aantal invloeden van buitenaf – stress, straling, voedingsmiddelen, luchtvervuiling enzovoort – het lichaam uit balans kunnen brengen. Na een verzamelpuntcorrectie zien wij goede en soms verbluffende resultaten. Vele mensen komen op deze wijze van hun chronische, geestelijke en lichamelijke klachten af.”
Hermen is overigens niet zo gelukkig met het woord verzamelpunt. “Jon Whale bedoelt hiermee het centrum van een magneetveld op iemands lichaam. Bij de geboorte ligt dat punt bij de navel. Je wordt als het ware vanuit de navel ‘opgebouwd’. Assemblage point betekent zoiets als opbouwpunt. Het is ooit vertaald naar het woord verzamelpunt, maar het dekt de lading niet.”

Wat zeg je de mensen als ze je vragen: wat is het verzamelpunt?
Hermen: “Iedereen kent dat plaatje van de wereld met haar magneetvelden en de rasterlijnen eromheen. De kern van die lijnen, Noord en Zuid, noemen we het verzamelpunt van de wereld. Wij mensen hebben ook een magneetveld om ons heen. Deze lijn komt in de ideale situatie bij het borstbeen binnen en hoort er loodrecht, achter bij je rug, uit te komen. Maar zelden is dat het geval. Met onze wereld is dat ook niet zo. Ik meen dat de aarde elke tien jaar twee graden meer afwijkt van het magnetische noorden[2]. Door deze verschuiving veranderen bijvoorbeeld wereldwijd allerlei regelprocessen en -patronen. Er treden klimaatveranderingen op en iedereen kent de verhalen van dieren die problemen hebben met navigeren.”

Met het verzamelpunt is volgens Hermen hetzelfde aan de hand: het verschuift. “Ik heb al duizenden mensen gezien en nog nooit iemand gevonden waar het verzamelpunt van nature op de juiste plek zit. Wel in de buurt. De locatie waar het zich bevindt bepaalt je geestelijke en lichamelijke gemoedstoestand. De locatie bepaalt of je een dominante linker- of rechter hersenhelft hebt en wat voor klachten en patronen daarbij horen. Dan heb je het dus ook weer over regelprocessen of -patronen.

‘Toen ik het boek voor het eerst las, heb ik letterlijk nachten niet kunnen slapen van enthousiasme’

Door het verzamelpunt te corrigeren en terug te voeren naar de oorspronkelijke locatie zie ik heel vaak dat het lichaam terugkeert naar zijn oorspronkelijke staat. Dat kan een minimale afwijking zijn, dat mensen er niet veel van merken, tot en met extreem spectaculaire resultaten.”

Je bedoelt: klachten die verdwijnen, genezingen?

Hermen: “Ja. Ik herinner mij een man die kruipend de trap opkwam vanwege een drievoudige hernia. Hij slikte al tien jaar morfine en zijn kind, dat in deze periode geboren was, had hij nog nooit opgetild. Na een verzamelpuntcorrectie was hij acuut van zijn pijn af.”

Het echtpaar heeft recent de verzamelpuntbehandeling geïntroduceerd in Japan. En ook daar was sprake van een aantal spectaculaire resultaten. Ze behandelden onder meer een man met een dwarslaesie[3]. Hermen: “Na een verzamelpuntcorrectie kon hij na een kwartier zijn voeten voor het eerst weer bewegen sinds zijn motorongeluk. Toen dacht ik: dan moet je ook kunnen lopen. We hebben hem opgetild en hij heeft vervolgens drie stappen gezet. Voor het eerst in zeven jaar! Iedereen stond te janken, ik ook. Dat is onvoorstelbaar en theoretisch onmogelijk want de ‘telefoonlijn’ was echt door. Ik heb de röntgenfoto’s gezien.”

Ester, alsof ze het enthousiasme van het gesprek wil temperen: “Nu is dat een sensationeel resultaat, een lot uit de loterij. Laat ik daarom een redelijk eenvoudig voorbeeld geven. Kinderen met ADHD[4], of in welk hokje je ze ook wilt stoppen, is bijna een hype. Wij hebben ervaren dat als je de ouders corrigeert, het kind direct rustig wordt.” Ester vertelt ook dat hoe jonger het kind is, hoe sneller de reactie volgt. Het kind lijkt als het ware een antenne te hebben voor de stress van de ouders. Ester: “De band met de moeder is veelal het sterkst. Wij maken het mee dat als wij de moeder behandelen, het kind, al is het 20 km verderop bij oma, op dat moment in slaap valt.”

Dat klinkt als de experimenten van kwantummechanica waarin wordt aangetoond dat tijd en ruimte niet bestaan.

Ester: “Een verzamelpuntcorrectie is voor de mensen met een wetenschappelijke geest goed te begrijpen met de volgende omschrijving: het lichaam wordt gereset, zoals een computer wordt schoongemaakt van verstorende programma’s. Want met de computer zelf is niets mis. Wat hem ‘mankeert’ zijn de verstorende programma’s die maken dat hij traag is of niet opstart. Een verzamelpuntcorrectie verschuift het magnetische veld en brengt het terug naar de oorspronkelijke positie. Mensen merken daarna op allerlei fronten een verschil: een betere concentratie, een diepere ademhaling, verminderde verslavingsdrang, minder hoofd- en nekpijnen, een toegenomen emotionele stabiliteit en beter slapen.”

Is dat ook gemeten?

Hermen: “Ja. Na een verzamelpuntcorrectie zien we duidelijke veranderingen in het bloedbeeld en in de biochemie, de hersenen gaan beter synchroniseren en ook allerlei regelsystemen zien wij vaak verbeteren. Ook bloeddruk verandert onmiddellijk. Nou heb je dat niet door als je geen hoge bloeddruk hebt. Maar met een bovendruk van 240, die in een half uur naar 120 gaat, merk je dat beslist.”

Ester en Hermen verwijzen op hun site[5] naar de eigen verantwoordelijkheid van hun cliënten. Hun behandelingen zijn enkel ter ondersteuning, niet ter genezing. De mensen die bij hen komen voor een verzamelpuntcorrectie dienen te allen tijde het advies van hun arts op te volgen. Dat heeft tot gevolg gehad dat ze inmiddels ook artsen hebben opgeleid als therapeut.

Hermen: “Jammer genoeg zijn er ook artsen die de verzamelpuntcorrectie wegwuiven. Zo kwam hier een keer een man voor de correctie van zijn verzamelpunt. Hij had last van hyperthyreoïdie, een overactieve schildklier, hypoglycaemie[6] en diabetes. Na de correctie van het verzamelpunt moest hij de dag daarna naar het ziekenhuis. Geen van de drie aandoeningen was nog terug te vinden. Dat is dan volstrekt toeval volgens de heren medici.”

Maar je kunt toch niet altijd spreken van een causale relatie?

Ester: “Je kunt er altijd gaten in schieten. Maar wij zien keer op keer een aantal veranderingen na een verzamelpuntcorrectie. Bijvoorbeeld tegen mensen met een hoge bloeddruk zeggen wij: meet eerst je bloeddruk voordat je weer je medicijnen inneemt. Want als de bloeddruk is genormaliseerd door de verzamelpuntcorrectie kun je ook ineens een te lage bloeddruk krijgen.”


‘Bij een ernstige ziekte beweegt het verzamelpunt omlaag. Daar bestaat al duizenden jaren kennis over’

Ester vertelt over mensen die blootstaan aan veel elektromagnetische straling, dat daardoor hun verzamelpunt omhooggaat. “Ook hyperactieve mensen met onder meer stress hebben een hoger verzamelpunt. Bij een ernstige ziekte beweegt het verzamelpunt daarentegen omlaag. Daar bestaat al duizenden jaren kennis over.”

Bij wie dan?

Hermen: “Bij sjamanen over de hele wereld. Ik heb ze wel ontmoet en wat ik je vertel over het verzamelpunt is voor hen absoluut geen nieuwe kennis. Zij zien een verstoring veelal met hun derde oog of ze weten het. Wij hebben er voor het eerst een klinische behandelvorm van gemaakt en het enigszins verklaard.” Ester vult aan: “Sjamanen reizen tussen alles door, zij gaan in een andere werkelijkheid. Sjamanen kortom, kijken heel anders en kunnen het punt ervaren en corrigeren. Maar een zorgverzekeraar ziet mij al aankomen als ik zeg: ik heb gedroomd en ik zag dat het verzamelpunt van mijn cliënt niet goed zat. Maar ik heb het weer teruggezet hoor, dus mag ik het consult vergoed krijgen? Dat is een totaal niet-klinische basis – wat overigens geen waardeoordeel is over het sjamanisme – en ik begrijp dat het voor zorgverzekeraars zo niet werkt.”

Je zou een directielid van een zorgverzekeraar hier op de bank moeten krijgen!

Ester: “Ik denk dat zo iemand er persoonlijk veel baat bij zou kunnen hebben, maar zakelijk is het vaak een no-go area. En we hoeven ook niet per se erkenning van iedereen. Overigens heeft onze klinische aanpak ervoor gezorgd dat de zorgverzekeraars de consulten vergoeden en wie geholpen wil worden is welkom. Wat wij willen is deze behandelingsmethode op een verantwoorde manier neerzetten, in Nederland maar ook daarbuiten. Vandaar dat wij in 2001 het initiatief hebben genomen een nieuwe Nederlandse editie van het boek op de markt te brengen. En inmiddels is het boek ook in het Roemeens, het Bulgaars en het Hindoestani, de officiële taal van Pakistan, vertaald.”

Wat is eigenlijk jullie missie?

Hermen: “Toen ik het boek in 2001 voor het eerst las, heb ik letterlijk nachten niet kunnen slapen van enthousiasme. Ik begreep zo wat het deed, wat het kan betekenen voor mensen, dat ik gelijk naar Engeland ben gereisd, naar Jon Whale. Hoewel hij de schrijver van het boek is, behandelt hij zelf weinig mensen. Hij is geniaal, maar zijn kracht ligt op het vlak van wetenschappelijk onderzoek en het uitvinden van nieuwe medische apparatuur, niet in het behandelen van mensen. Of ik toen zelf ook een behandeling heb gehad? Ja, en ik herinner mij nu ineens weer dat ik daarna van mijn astma genezen was. Ik pufte zes keer per dag! De kennismaking met Jon heeft trouwens geleid tot een hechte vriendschap. Eenmaal terug in Nederland heb ik zoals gezegd van de techniek een goed klinisch behandelingsprotocol gemaakt. En dat willen wij introduceren, dat is onze missie. Wij willen dat therapeuten dit op een goede en veilige manier kunnen leren en tevens voorkomen dat het overal gekopieerd wordt, met een slap aftreksel als gevolg.”

Standaardiseren, kwaliteit bewaken…

Hermen: “Ja, en we willen goede therapeuten, en dat is nog niet zo makkelijk. De therapie zelf is heel eenvoudig, maar je moet wel duidelijk richtlijnen volgen en echt serieus zijn. Daar zijn wij niet uniek in, maar bij veel therapieën zie je na een aantal jaar een nieuwe variant uitkomen, goedkoper, sneller te leren en makkelijker te halen. Wij willen dat voorkomen en de therapie behouden in de kracht zoals die er nu is.

Iedereen die het wil kan het dus in principe leren, maar je moet je certificaat wel verdienen. De training is intensief: één cursist op twee trainers omdat ik de cursist iets wil leren voelen wat hij niet ziet. En dat kan ik alleen omdat ik het al ervaren heb. De tweede trainer is een reeds gecertificeerde verzamelpunttherapeut die op deze manier de training opnieuw doorloopt en daardoor aanscherpt. Een aankomende therapeut doet minimaal tien casussen voordat hij uiteindelijk op eigen benen mag staan.”

Hoe vaak moet je eigenlijk een verzamelpuntcorrectie laten doen?

Hermen: “Elk half jaar is raadzaam. Ik vergelijk het altijd met een APK[7], alleen die is verplicht. Hoe langer het verzamelpunt goed zit, des te beter functioneert het lichaam en kan het zich aanpassen aan allerlei situaties.” En kinderen? “Gezonde kinderen corrigeren we niet, want dat heeft geen zin. Kinderen zijn daarnaast in ontwikkeling en het verzamelpunt ontwikkelt mee. Ze gaan door allerlei fasen, ze krijgen bijvoorbeeld eczeem waarna het weer verdwijnt. Pas als een kind zelfstandig genoeg is, zich loskoppelt van zijn ouders, krijgt het de locatie die daarbij hoort. Daar wil ik niet op ingrijpen, tenzij een kind echt last heeft van klachten. Maar veelal doen we dat via een verzamelpuntcorrectie bij de ouders. Als moeders bellen: mijn kind heeft ADHD, dan laten we beide ouders komen voor een behandeling.”

De verzamelpuntlocatie van een mens zegt iets over zijn perceptie. Hermen: “Alle mensen met een verzamelpunt onder het borstbeen hebben een lage energie en omgekeerd. Alle mensen met een verzamelpunt aan de rechterkant van het lichaam hebben een dominante linker hersenhelft en zijn constitutionele extraverte denkers. Andersom zijn het introverte denkers en dromers. Als het verzamelpunt op het lever zit, zegt dat niet alleen iets over je perceptie op de wereld, maar duidt dat ook op woede. Een bekend spreekwoord luidt: iets op je lever hebben[8]. Gal idem dito. Maar niet alleen zegt het iets over de gemoedstoestand, het zegt ook iets over het ziektebeeld wat iemand heeft of ontwikkelt. Leverpatiënten hebben vaak gelige ogen en op het moment dat bij hen het verzamelpunt gecorrigeerd wordt, zie je vaak dat de ogen nog dezelfde dag witter worden. Mensen worden helderder, ook in hun hoofd, en de woede, zeg maar de emotionele lading, verdwijnt. Je bent daarna nog steeds dezelfde persoon, maar je reageert bijvoorbeeld veel minder heftig. De verstorende achtergrondprogramma’s zijn door de correctie namelijk verdwenen.”

Je maakt dus iets zichtbaar voor mensen waarvan ze veelal niet wisten dat het er was…

Ester: “Of dat wel wisten maar er niet uit konden komen. Je kunt er ook niets aan doen, want het is jouw programma en dat programma heb je al heel lang. Omdat het programma draait kun je er namelijk zelf bijna niet uitstappen. Wat wij doen is: het programma deleten en alles schoonmaken waardoor je weer optimaal functioneert en waardoor je een heel andere perceptie krijgt en op een andere manier reageert. En dus de omgeving op jou.”

Ester en Hermen hebben de ervaring dat het verzamelpunt nooit liegt. Een heel sterk staaltje daarvan is het verhaal van een vrouw die langskomt naar aanleiding van een goede ervaring van een vriendin. Hermen: “Zij vertelde dat ze last had van stress en na onderzoek vond ik het verzamelpunt links onder, bij de navel. De ervaring leert dat zo’n locatie neurologische afwijkingen aangeeft van vaak ernstig zieke mensen. Daarom stelde ik voorzichtig aan haar voor om in het ziekenhuis een algemene check met bloedonderzoek te laten doen. Vervolgens vroeg deze mevrouw: ‘hoezo dan? Ik heb gewoon stress.’ Toch bleef ik bij mijn verzoek, waarop ze vroeg: ‘waar kan het nog meer op duiden? Je kunt het gerust vertellen, ik ben arts.’ Een reden te meer voor een onderzoek, was mijn reactie. Je hebt best kans dat je ziek bent, want het verzamelpunt zit op een niet zo’n gunstige plaats.

‘Wij deleten het programma, maken alles schoon waardoor iemand weer optimaal functioneert’

‘Waar denk je dan aan?’ Het zou kunnen zijn dat je ergens in je neurologische stelsel een tumor hebt. Waarop deze mevrouw antwoordde ‘Ik zal het je eerlijk vertellen: ik ben oncoloog en ik heb een hersentumor.’”

Hoeveel verzamelpunten zijn er overigens mogelijk?

Hermen: “Maximaal drie, maar dan ben je er ook heel belabberd aan toe. Drie verzamelpunten zien wij bij mensen die fysiek en/of emotioneel structureel misbruikt zijn. De locaties zijn dan: de hartstreek, de maag en de lever. Deze mensen is een trauma aangedaan waar ze zelf geen schuld aan hebben. Hun boosheid en frustratie is dus begrijpelijk, net zoals het mechanisme om het verleden te vergeten. Ik herinner mij nog goed dat ik ooit een vrouw behandeld heb met drie locaties. Ze kwam binnen als een mannelijke vrouw: camouflagebroek, kisten en ze sprak met een hese, rauwe stem. Na de correctie voelde ze zich 20 kg lichter, haar stem veranderde direct en drie weken later zag ik haar terug in een roze blouse en op damesschoenen. Haar perceptie was volledig veranderd.”

Ester en Hermen behandelen mensen met verschillende klachten: ADHD, stress, stralingsbelasting, whiplash, chronische vermoeidheid en ook burn-out. Ester: “Mensen met veel werkgerelateerde stress bijvoorbeeld, zijn door de week hyper, maar vrijdagavond kunnen ze geen pap meer zeggen. Pas zondagavond begint er weer leven in te komen. Die mensen hebben twee locaties. In het weekend springt hij in de stand: ik ben kapot, ik ben gesloopt, ik weet niet meer hoe ik het doen moet. En door de weeks pompt hij zich op om onder stress te presteren. Dat zijn dus twee programma’s die draaien, daar heb je geen invloed op en het is iets wat heel veel voorkomt. Het zijn ook de mensen die na een burnout weer zijn goedgekeurd, maar in hun achterhoofd weten dat het nog steeds niet helemaal als vanouds is.”

Op de website http://www.verzamelpunt.nl staan tal van reacties van mensen die hun ervaringen delen nadat ze een verzamelpuntcorrectie hebben ondergaan. Het nadeel van die verhalen is dat ze altijd een hoog hallelujagehalte hebben en daardoor in geloofwaardigheid inboeten. Hermen: “Je leest op de website de succesverhalen. Die hoor je ook van ons, omdat die blijven hangen. Maar er zijn ook mensen die geen succes ervaren en waarvan de partner opbelt: bedankt want we praten weer, we vrijen weer, we gaan er weer op uit. Ook dat maken we mee, en het klopt dat we niet iedereen kunnen helpen. Voor sommigen is dit hocus pocus, maar dat maakt niet uit. Ik heb hier ook velen gehad die wars waren van onze aanpak, want niet veel mensen kennen dit. Maar op het moment dat ik het verzamelpunt vind en jou vertel wat je mankeert, hoe jouw gemoedstoestand in elkaar zit, dan begint de scepsis al wat te verdwijnen. Een klassiek geval is Jeroen.”

Hé, is dat de Jeroen van de website?

Ester: “Hij is ondertussen een vriend van ons geworden. Hij heeft een afwijking aan zijn bloedvaten, wildgroei van de aderen om precies te zijn, en heeft daar heel erg veel pijn aan. Op het moment dat hij zijn eerste verzamelpuntcorrectie kreeg, was de pijn verdwenen. Instant. Terwijl hij de grootste scepticus is die ik ooit ben tegengekomen. Hij noemt Hermen nog steeds een goochelaar. Maar Jeroen laat zien dat je niet hoeft te geloven in de behandeling om deze te laten werken. Het werkt altijd.”

Dit artikel is gepubliceerd in Frontier Magazine 17.3, mrt/apr 2011.


Wie is Jon Whale?
Whale[9] is meer dan alleen de schrijver van het boek Het Verzamelpunt[10]. Hij is eerst en vooral een onafhankelijke wetenschapper en onderzoeker die zich met medische toepassingen bezighoudt. Whale ontwerpt en ontwikkelt elektronica en mag zich psycholoog, grafoloog en organisch scheikundige noemen. Momenteel houdt hij zich bezig met het ontwerpen en produceren van elektronische energiegeneeskunde apparatuur (onder meer elektronische edelsteentherapielampen) voor artsen en overige medische professionals. Enkele van zijn eerdere uitvindingen waren het ontwerpen en ontwikkelen van röntgenbeeldverscherpers, laserapparatuur, medische scanners, zenuwpulsestimulerings- en biofeedbackinstrumenten.

Wat is het verzamelpunt?
Het verzamelpunt, in het Engels assemblage point, is de Nederlandse naam voor de denkbeeldige as die door ons energetisch veld loopt. Bij geestelijk en lichamelijk gezonde mensen loopt de as ongeveer door het midden van de borst, van voor naar achter, ter hoogte van de thymus[11]. Verschuift deze as, bijvoorbeeld door stress, ziekte of trauma, dan raakt de energiehuishouding verstoord waardoor er fysieke en emotioneel-mentale klachten optreden. Herstel en verbetering van deze klachten worden bevorderd door het verzamelpunt te corrigeren en terug te brengen naar de juiste plaats.
Carlos Castaneda[12] schreef vanaf de jaren ’60 meerdere boeken over zijn ervaringen en lessen met een sjamanistische[13] leraar, Don Juan. In zijn boeken wordt vaak over het verzamelpunt gesproken en wordt het belang van de juiste locatie benadrukt. 
Sjamanen, en ook healers over de hele wereld, maakten en maken nog steeds gebruik van de veranderingen van het verzamelpunt.
In 2001 publiceerde Jon Whale “The Catalyst of Power”, een boek over het verzamelpunt en hoe het gecorrigeerd kan worden door mensen die daarin getraind zijn. Hij beschrijft ook hoe het verzamelpunt met elektronische apparatuur gemeten kan worden.

Hoe werkt een verzamelpuntcorrectie?

Tijdens een consult tast de verzamelpunttherapeut over de naakte huid van het bovenlichaam van een cliënt, op zoek naar de locatie van het verzamelpunt. De ingang zit altijd aan de voorzijde, de uitgang aan de achterzijde. Als Hermen zijn wijsvingers bij mij op respectievelijk de voor- en achterzijde houdt, begin ik zachtjes te schommelen, alsof ik op een boot sta. “En als ik dat lang genoeg doe, val je op de grond. Let op: ik duw niet, ik leg er slechts mijn wijsvingers op.”
Vervolgens plaatst Hermen een kristal op mijn borstbeen en door een ademhalingsoefening knijp ik mijn plas af, span ik mijn billen aan, slik ik zonder door te slikken zodat ik helemaal ‘op slot’ sta. Hermen: “Zo komt er druk op het systeem waardoor het verzamelpunt naar buiten wordt geduwd.” Daarna krijg ik drie flinke klappen tussen mijn schouderbladen, waardoor de massa het magneetveld verschuift. Ik adem uit, ga zitten en houd vervolgens het kristal nog vijf minuten tegen mijn borstbeen.
Jeroen die in mijn bijzijn ook een correctie krijgt: “Op deze manier heb ik weer een leven. Doktoren weten niet goed raad met de wildgroei van mijn aderen in mijn rechterarm en bovenlichaam. Dé specialist op dit gebied is onlangs met pensioen gegaan en ik ben  opnieuw aan de goden overgeleverd. Noch de vaatchirurg, noch de plastische chirurg,  radiologie en een hele trits andere medici weet raad met mijn aandoening waarvan wereldwijd nog zes gevallen bekend zijn. Ze weten geen oplossing, anders dan de pijn te bestrijden. Maar pijn is een symptoom, niet de oorzaak.”
[Einde kader]


[1] Biofysische geneeskunde houdt zich bezig met informatieoverdracht door beïnvloeding van de vele hormonale, enzymatische, extra- en intercellulaire processen die zich in het menselijk lichaam afspelen (bron: http://www.abb-artsen.nl).

[2] Volgens een door het National Geographic uitgegeven rapport verschuift de aardmagnetische pool zo’n 65 kilometer per jaar (bron: http://www.nationalgeographic.com).

[3] Een dwarslaesie is een onderbreking van het ruggenmerg en daarbij de zenuwbanen die lopen in het ruggenmerg, waardoor uitval van de zenuwen ontstaat die onder dat niveau (van het hoofd af gerekend) van het ruggenmerg ontspringen. Hierdoor ontstaat een verlamming van benen, bij hogere letsels ook van de armen of zelfs van de ademhalingsspieren. Bij een complete dwarslaesie zijn de zenuwen geheel door en is er geen functioneren en gevoel meer vanaf dat punt. Dit is nooit meer te genezen (bron: wikipedia).

[4] Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel aandachtstekort/hyperactiviteitstoornis (bron: wikipedia).

[6] Hypoglycaemie is afgeleid van de woorden ‘hypo’ hetgeen onder (of in zeer lage mate) betekent, terwijl ‘glykis’ zoet en ‘haima’ bloed betekent. Ofwel hypoglycaemie is een te laag gehalte aan glucose in het bloed (bron: rudolfdewit.com).

[7] De Algemene Periodieke Keuring is een in Europa wettelijke verplichte keuring ter bevordering van de verkeersveiligheid en ter bescherming van het milieu (bron: rdw.nl).

[8] Dat je nog iets wilt uiten, dat er iets is dat je heel erg dwars zit en dat gezegd moet worden (bron: woorden.org).

[9] De website van Jon Whale: http://www.whale.to/a/whale_h.html.

[10] Oorspronkelijke titel: The Catalyst of Power – The Assemblage Point of Man.

[11] De thymus of zwezerik is een orgaan dat bij kinderen en jonge zoogdieren te vinden is tussen het borstbeen  en de luchtpijp in het voorste ruimte tussen de longen. Het is sterk ontwikkeld bij kinderen, maar verschrompelt na de pubertijd.

[12] Carlos Castaneda was een Amerikaanse schrijver met een Peruviaanse achtergrond. Hij schreef aan aantal boeken over zijn relatie met zijn leraar Don Juan Matus, onder andere De lessen van Don Juan uit 1968.

[13] Het Sjamanisme is een duizenden jaren oude en beproefde methode om genezing tot stand te brengen. Genezing tussen lichaam en geest, tussen mens en natuur, tussen mensen onderling en genezing tussen de mens en zijn spirituele bron. Een wezenlijk kenmerk van het sjamanisme is dat het erkent dat alles wat bestaat leeft, dat alles en iedereen een ziel of bewustzijn heeft en dat alles met elkaar verbonden is. De Sjamaan werkt vaak met de niet-fysieke realiteit. Door middel van trance ‘reist’ hij als het ware naar die niet-alledaagse werkelijkheid om uit te zoeken wat er gedaan kan worden om genezing of harmonie te bewerkstelligen. Dat kan hij door simpele en doeltreffende rituelen te doen, zoals ‘negatieve’ (misplaatste) energie weg te halen (power extraction), een deel van de ziel terughalen dat zich heeft teruggetrokken bij een zware schok of trauma (soul retrieval), of te werken met kruiden of de klanken van de stem, om er een paar te noemen (bron: alternatievegids.com).

About these ads

2 Responses to “‘Een verzamelpuntlocatie liegt nooit’”


  1. 1 twin cities orthopedics 24 mei, 2013 om 12:57 pm

    Do you mind if I quote a few of your articles as long as
    I provide credit and sources back to your blog?

    My blog is in the exact same area of interest as yours
    and my visitors would certainly benefit from
    a lot of the information you present here. Please let
    me know if this okay with you. Cheers!

  2. 2 Frans 31 juli, 2013 om 4:35 pm

    OK


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Recente reacties

thejojobaoil.com op Under the Spell of the Cu…
Jan-Pieter Bouman/Am… op Onthult Geertje Dircx Het Gehe…
Andre Konings op Ontwaken met Rananda
Jan-Pieter Bouman/Am… op Onthult Geertje Dircx Het Gehe…
Jan-Pieter Bouman/Am… op Onthult Geertje Dircx Het Gehe…

Categorieën

  • 214,747 hits

Archief

Regelmatig verschijnen op dit blog artikelen over onderwerpen die mijn persoonlijke interesse hebben. Het is een verslag van het pad langs de ervaringen van persoonlijke groei.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 50 andere volgers

%d bloggers like this: