Lopen op blote voeten

lopen op blote voetenLopen op blote voeten. Je kunt het altijd en overal. Maar in onze westerse cultuur is het een beetje vreemd geworden. Wil je het toch eens proberen dit voorjaar, dan biedt het blotevoetenpark in Brunssum een goede gelegenheid. Ergens langs het 4.000 meter lange pad vindt je daar het bord: Zien met je voeten. Sluit je ogen. Hoe ervaar je het?

Barrevoets lopen is zeer zeker een spirituele ervaring. Het is alsof je de aarde kust met je voeten, en elke stap een bloem laat bloeien. Je kunt het voetje voor voetje doen of krijg je van de gedachte alleen al kromme tenen? Trouwens, zet jij je hakken wel vaker in het zand om niet op je tenen te hoeven lopen?

Ik kwam in totaal zeventien spreekwoorden en gezegden tegen over voeten. Geen ervan gaat over het lopen op blote kakkies. Het lopen op schoeisel is ouder dan het eerste schrift en is al tienduizenden jaren ingeburgerd. Maar weet wel: je zet niemand de voet dwars als jij je schoenen uittrekt. Als jij je voeten weer laat ademen. En dan bedoel ik niet omhoog, op een bankje voor de tv.

Vies en gevaarlijk
Als jij het idee hebt dat je niet zo’n gevoelig type bent, dan raad ik je aan een kiezelsteentje in je schoen te stoppen. En kijk daarna of je dat nog steeds vindt. Tien tegen een dat je zo snel mogelijk je schoen uittrekt en het steentje verwijdert. Mijn volgende advies zou zijn: trek je andere schoen, en eventuele sokken, ook eens uit.

Wat ik daarna meestal te horen krijg is: “Ja maar, dat is vies en gevaarlijk. Al die hondenpoep. Al dat rondzwervend glas.” Nog even los van de vreemde blikken die blootsvoets lopen kan opleveren. Want hoewel wij vaak zeggen van niet, is de mening van anderen nog steeds erg belangrijk.

Toch zijn er meer en meer mensen die hun schoenen uittrekken en uit laten. En niet alleen ’s zomers op het strand. Deze die hards doen het vier seizoenen zonder schoeisel. Blote voetenparken zoals in Brunssum, Limburg, geven de minder fanatieke wandelaars en lopers een prachtige kans ook kennis te maken met het fenomeen.

KoeienvlaaiKoeienvlaai
Over een traject van vier kilometer wandel je in deze Oostelijke Mijnstreek over mos, bosgrond, kiezel, steenkool, zand, houtsnippers, boomschors, kleikorrels, door modder en nog net niet over water. Je voelt koud en warm, vochtig en droog, en de natuur is je masseur. Wandelen op blote voeten is om die reden helend. Dat is ook de teneur van de reacties, wie je aan het eind van het pad ook spreekt.

Persoonlijk hoefde ik niet te worden overtuigd. Ik bewaar als jochie al goede herinneringen aan het lopen op blote voeten. Samen met vriendjes trokken wij de polder in om slootje te springen. De laarzen en kleren gingen al snel uit bij de eerste en beste brede wetering. We gooiden dan eerst onze kleding en laarzen in een bundeltje naar de overkant. Daar achteraan kwamen wij. Maar vanwege de breedte van de waterloop, belandde wij steevast midden in de prut.

Ik vergeet nooit de warme zachte kleiige modder tussen mijn tenen. Pikzwart was ik als ik er aan de overkant weer uitklom. En daarna sprong er altijd wel een van ons middenin een verse koeienvlaai. Oók een heel apart gevoel…

Het blotevoetenpark in Brunssum geeft bezoekers de mogelijkheid min of meer gelijke ervaringen op te doen. Naast verschillende soorten ondergrond zijn er boomstammen, loopplanken, touwen, triade, cirkel, labyrint en Keltisch wiel. Het is een snelkookpan waarin je binnen anderhalf uur het voelen met je voeten intens beleefd.

Onze voeten, ten minste als ze doen wat de geacht worden te doen, zijn zo gewoon. Maar is dat eigenlijk wel zo? Het voorbeeld met het steentje, beslist een spirituele oefening van gewaarzijn, doet je beseffen dat onze onderdanen helemaal niet zo gewoon zijn. Eerder buitengewoon. Het zijn instrumenten waar wij enorm goed mee kunnen voelen en een belangrijke rol spelen bij het zogenoemde aarden.

Blootsvoets lopen is vrouwelijk
Het lopen op blote voeten levert sommigen een goed gevoel op. Stanislava, een vrouw die ik op het blote voetenpark tegen het lijf liep, verwoordde het als volgt: “Ik loop hier regelmatig en aan het eind van het pad heb ik meestal gloeiende voeten. Dan spoel ik ze ter verkoeling af en ook dat geeft een heerlijke sensatie. Meestal heb ik de nacht na de wandeling aangenaam tintelende voeten.”

voeten wassenVolgens de Duitse visie op blootsvoets lopen is dat precies de bedoeling. Het lopen op blote voeten, waarin zo’n 30.000 zenuwbanen eindigen, heeft een stimulerende, masserende en reflexologische werking. Vraag het maar aan de vierduizend jaar oude Chinese reflexzonetherapie. Het lopen door water en modder geeft daarnaast ook een zogeheten Kneipp-effect: voeten worden soepeler en beweeglijker. Na afloop ervaar je meer energie, stromend niet alleen door de voeten, maar langs de vele energiebanen door het hele lichaam.

Veertig tot 26 duizend jaar geleden trokken de eerste mensen schoenen aan. Wetenschappers kunnen aantonen dat de botdikte van de tenen daarna flink is afgenomen. Lopend op schoenen hoeven de voeten namelijk veel minder actief te zijn, maar daardoor worden ze ook lui en minder sterk.

Wetenschappers weten dat er een natuurlijke demping ontstaat doordat mensen op blote voeten lopen. De schok bij de landing van de voet is op blote voeten minder hard in het enkel-, knie- en heupgewricht. Lopend op een schoen ben je dat je niet zo bewust. Maar op blote voeten voel je dat des te beter.

Een hardcore barefoot loper zoals George Kerkhoven, die je misschien niet zozeer in een park als in Brunssum, maar des te meer in de natuur tegenkomt, zegt over het lopen op blote voeten: “Het geef een enorme vrijheid, feedback van de omgeving en grote vreugde. Blootsvoets lopen is voor mij vrouwelijk, namelijk lopen zonder iets te willen bewijzen.” En of dat nog niet spiritueel genoeg is: “Op blote voeten loop ik compleet in het hier en nu, ik geniet, kom in extase en in flow.”

Zesde zintuig?
Hoe komt het dat je in het moment belandt als je op blote voeten loopt? In de eerste plaats omdat het zo anders is dan het wandelen op schoenen. Op blote voeten kijk je bij wijze van spreken bij elke stap waar je terechtkomt. Het fenomeen aandacht, wat cruciaal is in het nu, wordt volledig gefocust.

Het gevolg van het feit dat het brandpunt van de aandacht uit het hoofd naar de voeten gaat, is voor de meeste mensen bevrijdend. Noemen het aarden, noem het wat je wilt, maar het werkt. In plaats van topzwaar in het hoofd, ben je ineens geankerd in Moeder Aarde.

Blaar op je voetIn Lieteberg, België, is ook een blote voetenpad. Daar stelt men terecht dat de voetzolen belangrijke zintuigen zijn. Het zesde zintuig? Dat misschien niet, maar onze voeten zijn, naast onze mond en handen, belangrijk voor onze tastzin. Daarom protesteren voeten, die gevangen worden gezet in schoenen, regelmatig, met blaren. Met als gevolg dat wij onze aardverbondenheid verliezen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de ontspanning die het lopen op blote voeten teweeg brengt. Weet je wat ik soms doe als ik een dag gewerkt heb en helemaal gaar ben? Dan ga ik naar het bos, het stand of het park, trek ik mijn schoenen uit en loop ik een minuut of tien. Ben ik weer helemaal fit.

Dat duidt op een flow-ervaring volgens bewegingswetenschapper Wouter Buist. “Lopend door de natuur word je een soort van een met de omgeving. Dan vergeet je even alles, ga je volledig op in wat je doet. Het lopen op blote voeten, is mijn ervaring, draagt daar toe bij. Ik versmelt als het ware met de omgeving. Dan heb ik direct contact met alles om mij heen.”

Verlangen als routekaart
In de boeddhistische traditie word je geadviseerd de aarde te strelen met je voeten. Dat is niet zo gek als het lijkt. Zeker als ik, in dit geval in Brunssum, met gesloten ogen loop, is dat vrij gemakkelijk voor te stellen. Als ik mijn ogen weer open lees ik de volgende tekst op een bord: Met verlangen als routekaart en je ziel als kompas weten je voeten waar te gaan.

Ergens langs het Brunssumse pad ligt een labyrint. Het is daar aangebracht omdat het doolhof een symbool is voor de levensweg die wij lopen. Het slingerende pad voert mij naar het centrum en leidt mij daarna weer terug naar buiten. Ik merk dat het aandachtig lopen van het labyrint mij ook in het hier en nu brengt. Het geeft mij de gelegenheid naar binnen te gaan en mezelf te doorgronden. Voor veel mensen, zo leert navraag, heeft het lopen van een labyrint een helend effect op het leven.

Verderop is een triade aangelegd: een drie-eenheid met drie gelijke patronen. De triade, zo lees ik, komt bij veel culturen voor, onder meer bij de christenen en Kelten. Bij de christenen is de drie-eenheid de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. In de Keltische mythologie zien we onder meer Bridgit als drievoudige godin, als maagd, moeder en oude wijze vrouw. De bedoeling van de triade is dat het lichaam, geest en ziel in balans brengt.

oneindige cirkelDe oneindige cirkel is een andere magische plek langs het pad. De makers stellen mij enkele vragen die mij even doen slikken: Hoe voelt het aan als je in hetzelfde rondje blijft draaien in het leven? Is de cirkel een comfort zone of zou je uit de cirkel willen breken? Welke uitdagingen komen dan op je pad? Als je de cirkel als een spiraal ziet, in welke spiraal zit je dan, neerwaarts of …? Ik neem de vragen ter harte, stap de cirkel in en neem de tijd voor deze ontdekkingsreis.

En voor de fijnproevers is er tot slot het Keltisch wiel: een kalender met de belangrijkste momenten in het jaar. Het geeft de vier voornaamste zonnestanden in het jaar aan. Tussen deze momenten van de zon staan de belangrijkste momenten van de maan. Dit zijn de tijden van het jaar om te zaaien en te oogsten. Door hierbij stil te staan, kan ik mij bewust worden van de seizoensveranderingen. Samen vormen ze de cirkel van het leven op aarde.

Is je nieuwsgierigheid gewekt? ParaVisie heeft voor jou een selectie van tien blote voetenpaden gemaakt. Bijna allemaal zijn ze het hele jaar door geopend.

De tien mooiste en leukste blote voetenpaden in Nederland, België en Duitsland.
• Blote voetenpad Autarkia in Schaijk, Noord-Brabant
• Blote voetenpad Schoorlse Duinen, Noord-Holland
• ’t Blôde Fuottenpaad in Opende, Groningen
• Blote voetenpark in Brunssum, Limburg
• Blote voetenpad Hof van Twello, Gelderland
• Blote voetenpad in Griendtsveen, Limburg
• Blote voeten zeebodempad in Kraggenburg, Flevoland
• Blote voetenpad Heuvelse Heide, Lommel, België
• Blote voetenpad Zutendaal in Lieteberg, België
• Barfusspad in Bad Wünnenberg, Duitsland

Dit artikel verscheen eerder in ParaVisie, juni 2014.

Advertenties

Over Frans

Frans Vermeulen took his first spiritual footsteps in Australia at the Australian Institute of Metaphysics. Thereafter he focused as a writer on spiritual topics. Frans has interviewed some of today’s leading spiritual teachers, including Rananda, John de Ruiter, Drunvalo Melchizedek, Robbert van den Broeke, Caroline Myss, Ton van der Kroon, William Whitecloud, dr. Sha, Robbert Moss, Olof Smit, Patricia Cori, Robert Tenzin Thurman, Eric Pearl and Gary Renard. His greatest love is what he regards as “the pure non-duality of A Course in Miracles.”
Dit bericht werd geplaatst in Actueel, Bewustwording, Inspiratie, ParaVisie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s