‘Denken gericht op liefde is zó krachtig’

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.19.41Interview

Ganga Hoogendoorn en het 21-daagse pranaproces

Bij leven op prana ofwel universele levensenergie gaat het verrassend genoeg niet om eten of niet-eten volgens Ganga Hoogendoorn. “Wij mensen hebben gedachtepatronen die driedimensionaal zijn – aarde gebonden beelden door onszelf gecreëerd. Het transformatieve pranaproces trekt daar een streep doorheen en maakt het mogelijk dingen te zien en te voelen die je nooit eerder hebt durven dromen of denken.”

Na het gesprek met Ganga Hoogendoorn moest ik denken aan de woorden van yogaleermeester Paramahansa Yogananda uit zijn boek Autobiografie van een yogi: ‘Als God het wil, zijn we op weg om een van de achtste wereldwonderen te gaan zien; een heilige vrouw wiens dieet bestaat uit slechts lucht’. Yogananda heeft het dan over Giri Bala. Deze Indiase vrouw leefde meer dan 56 jaar van prana[zie kader]. Nu weet ik zeker dat Ganga zichzelf niet zou willen vergelijken met haar. Ganga’s voorgeschiedenis is dan ook heel anders: eerst en vooral een van transformatie. Transformatie die nooit stopt.

Wil je schetsen waar je vandaan komt en wat uiteindelijk heeft geleid tot je reis naar Brazilië om het 21-daagse pranaproces in te gaan?

Ganga: “De transformatie, als ik dat zo mag noemen, begon al in mijn kindertijd. Toen was ik mij al bewust van de wereld die ik niet begreep. Ik heb herinneringen vanaf mijn vijfde dat ik daar kwaad over kon worden. Eén van mijn vragen was: Waarom word je geboren als je toch dood gaat? Ik heb het beeld nog helder omdat ik mij heel boos maakte. Niet zozeer op een persoon, maar in het algemeen, omdat ik geen antwoord had.”

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.24.42“Buiten dat was ik mij al op jonge leeftijd bewust van God. Mijn moeder was streng katholiek – mijn vader atheïst – en haar devotie had een aantrekkingskracht op mij als kind. Mijn devotie lag bij Maria en Jezus. De kindertekeningen bewaard uit mijn kindertijd gaan allemaal over Jezus. Allemaal. Ik ging ook dagelijks naar de kerk – vrijwillig. Al op jonge leeftijd was ik veel in gebed. Als er bijvoorbeeld een ongeluk op straat gebeurde, bad ik voor de betrokkenen en dat doe ik eigenlijk nog steeds. Dat kwam van binnenuit en ik beschouwde dat als normaal. En als ik ’s avonds ging slapen, hield ik mezelf wakker, omdat ik visualiseerde hoe ik dacht dat de hemel eruit zag. Ook als mijn vader vloekte ging er gelijk een gebedje tegenaan…”

Je was een voorbeeldig kind.

“Ik was absoluut geen stout kind, maar daar was ook geen mogelijkheid voor. Die moeilijke jeugd is de drijfveer geworden van mijn zoektocht en ik stuitte als eerste op yoga. Een oudere zus deed de lerarenopleiding kundalini yoga aan de eerste yogaschool in Nederland op de Leidsestraat in Amsterdam. Binnen de kortste keren stonden al mijn vrienden op hun kop en ze aten geen vlees meer. Dat was toen nog echt een geitenwollensokkenwereldje. Maar wij kwamen op hoge hakken en opgemaakt naar meditatie. We hebben veel geëxperimenteerd, deden regressie en bestudeerden de teachings van wat nu Adi Da is (de Amerikaan Franklin Albert Jones). Beiden wisten wij: er is meer. Maar hoe en wat? Dat wisten we niet.”

De motor achter Ganga’s zoektocht werd haar pas veel later duidelijk. In deze fase van haar leven was nieuwsgierigheid de belangrijkste drijfveer. En met yoga kwamen de leraren die ze persoonlijk opzocht in Amerika. Op de bonnefooi. Ze had haar baan als psychiatrisch verpleegkundige al opgegeven en werkte op de Waterloopleinmarkt. Ze verkocht in 1980 alles wat ze had en landde in de Big Apple. Ze had als plan om een opleiding te volgen aan het Kushi Instituut, een macrobiotisch instituut in Boston.

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.27.05Zoektocht naar de bron
“Ik dacht: ik ga naar de bron toe, maar ik ben in New York blijven hangen. Ik kwam in contact met Shizuko Yamamoto, een bekende Japanse Shiatsu master en macrobiotisch consultant binnen het Kushi gebeuren. Haar workshops waren onbetaalbaar, maar door te koken aan het instituut kon ik de workshops volgen. Dagelijks volgde ik kundalini yoga bij de Sikhs. Daarnaast werd ik uitgenodigd voor mantra zingen, meditaties en eigenlijk ben ik daar pas echt begonnen met mezelf gaan herkennen. Zo kwam ik uit een yogales en liep ik over straat en ineens overviel mij zo’n gevoel van vrijheid, zo intens, zo licht. Ik wist: dit klopt. “

“New York heeft mij geopend. Ik zou er nog steeds willen wonen omdat die stad leeft. Er is een passie die voelbaar is.”

Toen Ganga terugkwam in Nederland ontmoette zij haar man, en ze kreeg vier kinderen. Een heel normaal leven, totdat rond haar 34ste haar verleden wakker werd. “Daarvoor herinnerde ik mij niets van mijn jeugd. Ik realiseerde mij pas later dat de problemen die ik ervoer duidelijk daarmee te maken hadden. Gesprekken met een psycholoog brachten wat verlichting, maar de pijn bleef. De angel zat er in feite nog steeds in. Ik besloot dat ik alles wilde weten wat ik toen nog niet zag of wist. Ik dacht: de pijn van het weten kan niet groter zijn dan de pijn van het niet-weten.”

Haar zoektocht bracht Ganga voor het eerst naar India en in 1986 werd zij Sai Baba devotee. Hij raakte mijn hart aan en ik begon weer liefde te voelen. Later heb ik Devi Amma ontmoet en met haar heb ik uren en uren en uren en uren gezeten. In stilte. Ik heb al mijn vragen over mijn jeugd kunnen stellen. Ook heb ik haar al mijn onbeantwoorde yogavragen kunnen stellen. Zij leerde mij om naar binnen te kijken. Niet mezelf klakkeloos een antwoord te geven, maar eerst te voelen. De kennis zit in mij en het pad is om dit weten aan te raken. Amma heeft mij geleerd het uit mezelf te laten komen, want het zit in jezelf; niet daar buiten. Mede dankzij haar ben ik een yogaschool begonnen in Amsterdam (Sai Mithra in de Antoniebreestraat). De basis van alles is vertrouwen. En vertrouwen is de overgave. Je kan dingen doen, maar er is niets wat je kan sturen.”

Overgeven aan wat of wie?

“In mijn geval is dat aan mijn meester, maar het is meer het hoger zelf, of hoe je het ook wil noemen. In elk geval is het een kracht die groter is dan jij en ik. Je eigen kracht is zó beperkt. Alleen maar beperkt.”

 

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.23.00

Breath of Love, Pranayama

Het is mogelijk op licht te leven
Maar Ganga had ook een gezin te onderhouden. Meestal is dat hard werken, maar zij ervoer dat die zorg ook met overgave kan worden gedaan. Dat gaat als volgt. “Als ik iets moet opvolgen dan komt er een duidelijke boodschap in mij waarvan ik zeker weet: dát moet ik doen. Voor mij is het een helder gevoel en het komt in een korte zin. Zo ben ik ook de yogaschool gestopt; op dezelfde manier als ik deze begonnen was.”

 

Wat betekende dat Ganga opnieuw onbekend terrein betrad. Maar nu was het een terrein dat door velen als onmogelijk wordt beschouwd: leven van prana ofwel universele levensenergie. Ook daar ging het nodige aan vooraf. Zoals een ontmoeting met Ellen Greve, beter bekend als Jasmuheen. Deze Australische van Noorse ouders is sinds 1994 vooral bekend vanwege haar onderzoek naar het leven van prana. Ze is auteur van achttien metafysische boeken. “Ik ontmoette haar in 1996 in de Apollohal in Amsterdam waar ze een lezing gaf. Zij gaf uitleg over prana, meditaties en was zó levendig, sprankelend en vol humor dat ik iets had van: ik moet je aanraken. Jaren later heb ik haar opnieuw opgezocht, nu in Bazel, en kwam ik ook het boek van Oberom tegen, Traveling in the Light. De moeder van deze jonge Braziliaan leidt het pranaproces voor groepen en toen Ganga rond diezelfde tijd een kleine erfenis ontving, kwam alles bij elkaar en boekte zij direct haar reis.

Het zaadje van Jasmuheens boodschap ‘het is mogelijk om op licht te leven’ groeide in een tijdspanne van zes jaar flink. Ganga: “Maar voor mij persoonlijk draait het niet zozeer om niet-eten. Voor mij gaat het erover dat wij mensen gedachtepatronen hebben die driedimensionaal zijn – aarde gebonden beelden die wij zelf gecreëerd hebben. Het pranaproces trekt daar een grote streep doorheen. Dat transformatieve proces maakt het mogelijk om dingen te zien en te voelen die je nooit eerder hebt durven dromen of denken.”

Ganga wist al in 2011 dat zij het pranaproces wilde gaan doen en gebruikte een jaar om zich voor te bereiden en steeds lichter te gaan eten. Zoiets gaat met ups en downs vertelt ze, omdat zowel de lichtkant als de etenskant aan je trekt. “Want je hebt ergens in je hoofd: ik ga niet meer eten.”

Uit haar levensverhaal blijkt dat Ganga altijd een voorloper is geweest. Maar het lijkt er ook op dat haar keuzes steeds extremer worden. Zelf zegt zij daarover: “Ik heb ooit een keuze gemaakt: ik ga voor de volledige transformatie. Dat betekent voor mij dat ik de gedachten binnenin mij elke keer opnieuw bezie: wat is waar en wat is niet waar? En dat ik de dingen die op mijn pad komen, zoals prana, onderzoek. En dat bij prana, om op een eerdere vraag terug te komen, het van binnenuit duidelijk was dat ik dat ‘moest’ gaan doen. Een gevoel dat al twintig jaar lag te broeden.”

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.31.30Prana? Medisch onmogelijk
Maar prana is meer dan alleen dat voor Ganga. Achter het pranaproces ligt nog een heel andere wereld. “Prana kan de wereldhonger opheffen. Het kan mensen verlichting brengen. Het kan heel veel patronen doorbreken.”

Wat is de grootste angst die je tijdens het 21-daagse proces bent tegengekomen? Welke gedachtepatronen?

“Angst voor de dood. Absoluut. Die angst is er. Ik denk dat iedereen die heeft. De eerste zeven dagen eten noch drinken. Medisch gezien is dat onmogelijk. Dus dat zat ook in mijn achterhoofd. En ook onderweg naar Brazilië kwamen er angsten als: ga ik mijn familie nog terugzien? Maar, de angst was niet groot genoeg om het niet te doen.”

Wat haar ook hielp, was dat anderen haar voor waren gegaan en er aan de andere kant waren uitgekomen. “Maar nog veel meer de gedachte: ik word gedragen. Ik zal je dat uitleggen. De eerste zeven dagen eet en drink je niets. Althans, op het fysieke vlak. Want je verplaatst je bron naar een hogere bron of dimensie. Want wat je normaal uit voedsel haalt kan je uit prana halen. Eigenlijk ligt de verandering in je denken. Je fysieke lichaam maakt namelijk geen onderscheid tussen dat wat fysiek en wat pranisch voedsel is. Dus als jij en ik het vertrouwen hebben dat er pranisch voedsel is, dan is het er onmiddellijk.”

“De eerste drie dagen zijn voor de meeste mensen redelijk ongemakkelijk en daarom krijg je oefeningen waardoor je in verbinding komt met de bron waaruit prana je kan voeden en het drinken in je lichaam aangemaakt wordt. De nacht na de derde dag vindt de verandering van het DNA plaats. Het DNA dat gericht is op fysiek voedsel wordt omgezet naar pranisch leven. En daarvan wordt gezegd dat meesters en engelen die nacht aanwezig zijn en dat veroorzaken. Ik was lucide die nacht. De vier dagen daarna zijn rustdagen om de uitwerking van het omkeringssysteem verder te laten plaatsvinden.”

Die eerste week drogen de darmen uit. En in de binnenste laag van de darmen worden de diepste gevoelens bewaard: de emoties. “Ook bij mij zaten de kindertijd en hun emoties het verste weg, tegen de darmwand aan. Doordat ik na het uitdrogingsproces van zeven dagen weer water ging drinken, werden die emoties blootgelegd. Ik heb het ervaren als een geboorte. Je baart natuurlijk in dit geval geen kind, maar de uren voorafgaand aan de eerste ontlasting voelden als een bevalling. En met name als een enorme ruimte en een gevoel van schoon zijn. Absoluut alles werd opgeruimd. Daar kunnen honderd darmspoelingen niet tegenop. De twee weken die daarna komen, drink je gewoon om de restanten verder af te voeren en na drie weken ben je vrij van eten en drinken als je dat wenst.”

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.35.33Heling is van de geest
De tweede week kwamen met alle emoties ook beelden terug waarvan Ganga niet eens wist dat zij ze had. Ze herinnerde zich personen en gebeurtenissen waaraan ze normaal gesproken nooit meer gedacht zou hebben. Zelf zegt ze daarover: “Daar gebeurt het vergevingsproces. Dat is de heling.”

Dus de heling is niet van het lichaam, maar van de geest.

“Het is alléén maar geest. Je bént geest. Tijdens een pranaproces realiseer je je dat je het lichaam niet bent. Daarnaast wordt het lichaam ook nog eens energieker en gezonder. In de tweede en derde week voel je je energie langzaam terugkomen.”

De meeste mensen ervaren de eerste week, zonder eten en drinken, als de zwaarste van de drie. Bij Ganga lag het zwaartepunt in haar tweede week vanwege het emotionele aspect. Wellicht werd dat nog aangescherpt doordat ze haar 21-daagse in stilte doorbracht. “Je bent drie weken absoluut alleen met jezelf. De enige confrontatie die ik kon aangaan was met mezelf. Ik heb heel veel geschreven tijdens het proces. Dat mag net zoals luisteren naar muziek. Het schrijven heeft mij heel erg geholpen, omdat ik dacht: ik wil graag dat mijn man het ook leest. Ik wil aan hem laten zien waar ik doorheen ben gegaan en ook mezelf laten zien. Al mijn zogenaamde geheimen lagen ineens open.”

Tijdens het proces koos Ganga voor veel rust en meditatie en las ze Autobiografie van een Yogi van Parahansa Yogananda. Dat boek heeft haar echt gesteund om stap voor stap door het proces te gaan.

Hoe was de derde week?

“Dat was een volledig op zijn plaats vallen van het lichtlichaam met het fysieke lichaam. Je krijgt dan helderheid over je spirituele weg. Ik ging mezelf steeds lichter voelen, zowel letterlijk als figuurlijk. Die week kon ik ook alles weer doen. Ik heb lange wandelingen gemaakt door de bergen waar ik de gelukzaligheid en causaliteit kon voelen. Vergeet niet: het proces verandert je zintuigen. Alles is anders.”

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.40.35Wij zijn hier voor transformatie
Ganga refereert aan haar ervaring destijds in New York. Maar nu was deze veel stabieler. “Als je zegt dat we allemaal weten dat er iets is, is het dát.” Maar ook nu kwam het moment dat ze weer terug moest naar familie en werk. En dan?Dan begint het. Hoewel de gelukzaligheidservaring minder wordt, blijft er continu iets van aanwezig. En het lichte gevoel blijft ook.”

Ganga vertelt dat het proces zó’n diepe basis legt, dat die absoluut blijft doorwerken. “Wij zijn hier allemaal voor transformatie. En als ik klaar ben dan kan ik gaan, bij wijze van spreken. Maar het is nog niet klaar. Nu gaat het erom dat ik mijn ervaringen deel met anderen, want bewustzijn verandert alleen maar als het begint bij jezelf. Wat wil je anders doen? Waar wil je vrede vandaan halen als het niet in je hoofd zit? Voor mij is het pranaproces absoluut een start voor vrede. En dat begint absoluut bij jezelf. Jezelf helemaal, helemaal blootgeven. Dat is gewoon wat je doet. Daarna is er helemaal niets meer waar je je kunt verbergen.”

Eenmaal terug in het dagelijks leven is het kijken hoe het gaat, volgens Ganga. De ene dag gaat het beter dan de andere dag. “Dat is een kwestie van accepteren. Ik hoef daar niet tegen te vechten, want dat is juist het proces. Als ik daarover zou gaan oordelen ben ik nergens meer. Het oordeel brengt je onmiddellijk terug tot driedimensionaal. Dan ben je weer terug waar je vandaan kwam.”

Maar hoe ga je dan om met het oordeel van anderen? Word je niet voor gek versleten?

“Ja, maar dat doet me niet zo veel. Ik denk ook wel dat ik mijn ervaringen redelijk goed uit kan dragen. Ik ben er helemaal zeker van, dus een aanval op wat ik doe, ja, daar geef ik niets om. Dit gedachtegoed is zó krachtig… En als het niet voor jou is, is het niet voor jou. Ik hoef niemand te overtuigen en ik heb het er ook niet continu over. Heel veel mensen weten het niet eens. Maar als er een ingang is, is er een ingang.”

En als mensen dit artikel lezen dan zal dat veel stof doen opwaaien.

“Ik hoop dan dat veel mensen dit zullen lezen.”

Ben je door iemand geïnspireerd om het pranaproces uit te dragen?

“In 2014 was ik in Noord-India en daar ontmoette ik een jonge meester. Toen hij hoorde dat ik het pranaproces gedaan had, drukte hij mij op het hart heel veel kenbaarheid aan het pranaproces te geven; om er zoveel mogelijk mensen in te begeleiden. Hij zei: ‘Voor de toekomst is dat van het grootste belang, omdat er heel veel grote veranderingen op komst zijn’. Zo voel ik dat ook. Inmiddels heb ik twee keer het pranaproces begeleid. Naast meditatie, massage en gebed heb ik er ook transformatieve teachings ingebracht. De combinatie van het pranaproces, zei een van de deelnemers, en het transformatieve deel is het beste wat mij ooit is overkomen. Dat houdt ook in dat ik individueel begeleid en waar iemand emoties tegenkomt, zachtjes meekijk en ruimte geef door middel van oefeningen.”

Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.42.51Pranaproces is bijna-doodervaring
Een leven van prana kan een concrete bijdrage leveren aan een betere wereld. Een wereld zonder honger. Maar voor Ganga gaat het nog verder dan dat. De combinatie van transformatie en pranaleven opent voor haar deuren die anders gesloten waren gebleven. Ze oppert dat prana misschien wel vele levens bespaart. En dat wat haar betreft vertrouwen in God nodig is. “Als je niet op God vertrouwt, hoe doe je dan het pranaproces? Ik heb iets overleefd wat ik volgens de huidige medische kennis niet had kunnen overleven. En om in medische termen te blijven: iedereen die het pranaproces doet heeft een bijna-doodervaring gehad. Het proces maakt ook duidelijk dat als ons denken gericht is op liefde deze zó krachtig is…”

Het is nu vier jaar later. Vier jaar sinds je het pranaproces hebt gedaan. Hoe kijk je nu tegen (niet-)eten aan? Eten is zo belangrijk in deze wereld. Het heeft een sociaal aspect, een fysiek aspect, emotioneel aspect…

“Als je van prana gaat leven, komt er meer stilte in je systeem. Door de stilte verandert alles, ook de sociale contacten. In de tijd selecteert zich dat uit. Soms neem ik een soepje of zoiets en een enkele keer eet ik gewoon mee, maar wel veel minder. Als je het pranaproces hebt gedaan, betekent dat niet dat je niet (meer) eet. Het betekent dat de bron is veranderd. Probeer een onderscheid te maken tussen wel en niet eten. Want, ik eet wel, maar geen fysiek voedsel.”

Dat begrijp ik, maar je darmen doen niet het werk wat ze normaal gesproken doen met vast voedsel. Toch?

“Het lichaam maakt geen onderscheid, dus het verteert evengoed. Alleen, als je van prana leeft, hoef je niet meer naar de wc. Maar je darmen werken gewoon. Alleen prana verteert op een andere manier.”

Stel dat DWDD je gaat bellen en Matthijs vraagt: kom je aan tafel bij mij? Wat doe je dan?

“Als ik naar mijn Indiase meester luister, dan zeg ik ja. Ja, omdat het thema gewoon te belangrijk is. En, er hoeft maar een klein percentage mensen te zijn die het oppakt.”

Op papier is het pranaproces voor iedereen, maar niet voor iedereen op hetzelfde moment. Het zet de deur naar zelfreflectie wagenwijd open. “Ik heb het idee dat ik door wat ik meemaak veel harder groei dan wanneer ik 100.000 uur in stilte op een kussentje ga zitten. Dat wil niet zeggen dat ik niet meer op een kussentje zit en yoga beoefen, want dat hoort er zeker bij. Het pranaproces is voor mij een innerlijke keuze gebleken. Als die keuze wakker wordt, dan kan je het proces in. Het is echt waar… het doel van het pranaproces is wakker worden. Als de wens voor wakker worden groter is dan je persoonlijke leven, dan kan je niet anders dan wakker worden.



Het 21-daagse pranaproces

De eerste week van het pranaproces wordt niet gegeten of gedronken. Het enige wat je tot je neemt is de lucht die je inademt. De tweede zeven dagen kan je ervoor kiezen om water en/of aangelengde sapjes te drinken. De laatste week idem dito. Het hele proces kan je bekrachtigen met meditatie en visualisaties. Met name in de nacht van de derde op de vierde dag wordt aangeraden om alert te zijn op het installeren van de kosmische druppelaar die er voor zal zorgen dat het lichaam in staat is om over te schakelen van grofstoffelijk voedsel op licht. Overgave aan je goddelijke natuur wordt over het algemeen door alle ervaringsdeskundigen als essentieel beschouwd.
Het concept van de 21-daagse vasten is dat de lichaamsenergieën opnieuw uitgebalanceerd worden volgens de originele blauwdruk van de mens. Daarna is het niet langer noodzakelijk om te eten of te drinken; de kosmische levensenergie die overal is, is voldoende. Mensen die het proces ingaan doen dat over het algemeen niet omdat ze een hekel hebben aan boodschappen doen, koken en afwassen. Nee, ze kiezen bewust voor de spirituele transformatie die het proces brengt.
Het is onverstandig , ja zelfs gevaarlijk, om het proces alleen en/of zonder enige voorkennis en voorbereiding in te gaan. Wil je een gedetailleerde beschrijving van het proces, dan is het raadzaam om bijvoorbeeld het boek Lichtvoeding van Jasmuheen ter hand te nemen of Oberoms boek Traveling in the Light. Overweeg je het proces te starten, doe het niet alleen, maar vraag ondersteuning van familie of vrienden.



Schermafbeelding 2016-07-03 om 13.22.47

Giri Bala

Paramahansa Yogananda: Autobiografie van een yogi

 

In zijn boek beschrijft te Indiase leerling van Yoekteshwar in hoofdstuk 46 zijn ontmoeting met de vrouwelijke yogi Giri Bala, die op dat moment al meer dan 56 jaar zonder eten en drinken leeft. We schrijven dan het jaar 1936. Yogananda beschrijft dat Bala een bepaalde ademoefening toepast die inwerkt op de visoeddha chakra, het vijfde centrum van fijne energieën, in de ruggengraat. Deze chakra, ter hoogte van de keel, beheerst het vijfde element, akash of ether. Concentratie op deze chakra (“wiel”) stelt de godzoeker, zo schrijft Yogananda, in staat van de energie die in de ether aanwezig is te leven.

Yogananda beschrijft in zijn boek ook de ontmoeting met Therese Neumann (1898-1962) in het Duitse Konnersreuth. Ook zij leefde jarenlang zonder grofstoffelijk voedsel, maar zonder enige kennis van yogatechnieken.

Een van de bekendste hedendaagse breatharians is de Indiase yogi Pralad Djani. Deze man die al sinds 1940 niet meer eet en drinkt is meermalen door wetenschappers onderzocht. Djani verklaart dat hij gevoed wordt door de Godin Amba via een gaatje in zijn gehemelte, van waaruit hemels water in zijn mond druppelt.

Advertenties

Over Frans

Frans Vermeulen took his first spiritual footsteps in Australia at the Australian Institute of Metaphysics. Thereafter he focused as a writer on spiritual topics. Frans has interviewed some of today’s leading spiritual teachers, including Rananda, John de Ruiter, Drunvalo Melchizedek, Robbert van den Broeke, Caroline Myss, Ton van der Kroon, William Whitecloud, dr. Sha, Robbert Moss, Olof Smit, Patricia Cori, Robert Tenzin Thurman, Eric Pearl and Gary Renard. His greatest love is what he regards as “the pure non-duality of A Course in Miracles.”
Dit bericht werd geplaatst in Actueel, Bewustwording, Bladen, Frontier Magazine, Inspiratie, Interviews en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Denken gericht op liefde is zó krachtig’

  1. Dank je wel Frans en dank je wel Ganga! ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s